ณฐา
เปรียบเธอดั่ง...ปาหนัน...ดอกหนึ่ง ปลิวหลงอยู่ในเปลวไฟ ไฟ...พิศวาสที่ร้อนแรงทำลายล้างดอกไม้งดงามดอกหนึ่งให้กลีบช้ำย่อยยับ หัวใจมอดไหม้ ทิ้ง...