อักษรามณี
“อือ...พี่คินขา” มุจลินทร์บิดกายด้วยความรัญจวนเมื่อความอ่อนไหวถูกรุกเร้าอย่างเร่งร้อนทว่าอ่อนหวานจากปลายลิ้นสากหนา เสียงครางเบา ๆ หลุดลอดออ...