Set หวนกลับมารัก (หวนกลับมารัก : เมื่อครั้งเรายังรักกัน + หวนกลับมารัก)

Set หวนกลับมารัก รวม 2 เล่ม

เรื่อง หวนกลับมารัก : รักเมื่อครั้งเรายังรักกัน

เนวิกาสาวน้อยมอปลายที่ปฏิบัติตัวอยู่ในกรอบมาเสมอแต่กลับต้องมาเสียเพราะความรักในวัยเรียน ศตรายุช่างอบอุ่นและแสนดีทำให้สาวน้อยอ่อนประสบการณ์อย่างเธอหลงใหลจนหลวมตัวเข้าไปอยู่ในวังวนของความรัก เธอยอมถูกตราหน้าว่าเป็นเด็กใจแตกไม่รักดีเพียงเพราะเธอรักเขา
“แล้วเฟิร์นรักพี่ไหม? ตอบให้พี่ชื่นใจได้ไหมครับคนดี”
“......”
“รักไหมครับ...หืม...”
“อ๊ะ!”
“ให้ตอบอีกที...รักไหม?”
“ระ... รัก...”
แต่พอได้ตกเข้าไปอยู่ในวังวนนั้นเธอถึงได้เรียนรู้ว่าความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับแค่คนสองคนเท่านั้น ความผิดหวัง น้อยใจ เสียใจ ทำให้เธอตัดสินใจเลือกเดินต่อไปในเส้นทางที่จะไร้คำดูถูกเหยียดหยามเหมือนในทุกวันนี้

“แล้วพี่ฟางล่ะทำอะไรเพื่อเฟิร์นบ้าง...เฟิร์นยอมเสียอนาคตเพื่อนจะอยู่กับพี่ เสียโอกาสอะไรมากมาย ตอนนี้สิ่งที่เฟิร์นอยากทำมากที่สุดคือเรียนต่อ เฟิร์นไม่อยากให้ใครต้องมาชี้หน้าด่าเฟิร์นว่าจบแค่มอปลายอีกแล้ว!” คราวนี้เธอร้องไห้ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อดกลั้น มันสะสมมาตั้งแต่เรื่องเมื่อเช้าแล้วเพิ่งได้มาระเบิดออกตอนนี้

“อยู่กับพี่ก็เรียนต่อได้ พี่ก็จะส่งให้เฟิร์นเรียนตามที่เราคุยกันไว้ไง หรือเฟิร์นอยากเรียนต่อมหาวิทยาลัยแบบปิดพี่ก็ตามใจ” ศตรายุยื้อสุดชีวิต

“ไม่....”

“แล้วเฟิร์นจะเอายังไง?”

“เฟิร์นไม่อยากแต่งงานแล้ว เฟิร์นอยากไปเรียนต่อที่กรุงเทพ!”



เรื่อง หวนกลับมารัก

เนวิกา ตกงานเพราะพิษเศรษฐกิจเเละพิษเจ้าไวรัสตัวร้าย เธอตัดสินใจกลับมาตั้งหลักที่บ้านเกิดก่อนหนึ่งเดือน เเต่การกลับมาครั้งนี้ ศตรายุ ผู้ได้ชื่อว่าเป็นผัวเก่ากลับมาทวงคืนความเป็นเมียจากเธอ!

“นี่คุณจะเบียดฉันทำไมเนี่ย!” ปิดไฟนอนแล้ว ส่วนเขาเธอก็นึกว่าเขาหลับไปแล้วซัดเบียร์หมดไปเป็นลังขนาดนั้น แต่พอเธอปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอนเท่านั้นล่ะ ร่างสูงหุ่นล้ำบึกก็ขยับเข้ามาเบียดเธอก่อนจะคว้ามือมาเกี่ยวเอวบางเธอมากอดเอาไว้ ตอนนี้เธออยู่ในอ้อแขนของเขาแล้ว ลมหายใจที่เป่ารดต้นคอเธอก็ทำเอาเธอหายใจแทบไม่ทั่วท้อง
“หนาว...”เออ...ใช่ เธอเองก็หนาว
“ปล่อย...”
“อยู่กรุงเทพมาเป็นยังไงบ้าง” เนวิกาทำตัวไม่ถูกเมื่อคนที่เธอคิดว่าเขากำลังถามคำถามที่เธอไม่คิดว่าเขาจะถาม
“ก็ดี...”
“ดีแบบไหน ไม่มีพี่อยู่ด้วยมันดีอยู่เหรอ?”
“ก็อยู่ได้นี่...”
“ดีเนาะ...ไม่เหมือนพี่ กว่าจะอยู่ได้...” เนวิการู้สึกว่าเขากำลังจะลำลึกความหลัง มันคงจะดีอยู่หรอกถ้าเธอยากฟัง แต่นี่คือเธอไม่อยากฟังและไม่อยากพูดถึงมันอีก มันจบไปแล้ว ในตอนนั้นก็ใช่ว่าเธอจะไม่ทรมาน...
“ก็เห็นอยู่ได้....”
“ก็มันจำเป็นต้องอยู่...”