มิติเวลากาลรัก

อดีต , อนาคต , ปัจจุบัน ทำไมหนึ่งวันต้องมี 24 ชั่วโมงแบบเป๊ะ ๆ ไม่มีขาดไม่มีเกิน คิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสัจธรรมอย่างงั้นเหรอ เปล่าเลย! เพราะมีกลุ่มคนบางกลุ่มกำลังคอนโทรลมันอยู่ต่างหาก จนกระทั่งมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันอย่างการผัดวัดประกันพรุ่งเกิดขึ้น "จราจรเวลา" อย่างพวกเขาจึงต้องออกโรง
.
.
"มันจะดีเหรอคะหัวหน้าโรเบิร์ตสัน ที่จะให้เจ้าหน้าที่ฝีมือดีที่สุดของเราลงไปทำงานเสี่ยง ๆ แบบนั้น"
.
เลขาสาวในชุดหนังรัดรูปสนทนาอยู่กับประมุขแห่งองค์กร ผู้คุมบังเหียนการจราจรสูงสุด แกอยู่ในชุดเต็มยศใส่เสื้อสะท้อนแสง ใส่ถุงมือยาว คาบนกหวีดไว้ในปาก ในอิริยาบถยืนหันหลังมองออกไปที่นอกหน้าต่าง ซึ่งบัดนี้คราคร่ำไปด้วยยานยนต์หลากชนิด ทางด่วนที่พันกันอีรุงตุงนังดุจดั่งงูยักษ์ผสมพันธุ์กันกับเงื่อนลูกเสือ และที่ขาดไม่ได้เลยคือท้องฟ้า มันไม่มีเมฆเลยสักก้อน แต่ถูกแทนที่ด้วยหน้าปัดนาฬิกาขนาดมหึมา กับตัวเลขตั้งแต่ศูนย์ถึงยี่สิบสี่นาฬิกา ขจรกระจายอยู่เต็มฟากฟ้าเต็มไปหมด
.
"ดูคุณเป็นห่วงเขาจังเลยนะคุณอเมเซียร์ ว่าแต่คุณรู้ได้ยังไงว่าผมส่งเขาไป ตัวคุณเองก็เพิ่งบรรจุเข้ามาเป็นเลขาฯผมได้ไม่ถึงสัปดาห์เองไม่ใช่เหรอ"
หัวหน้าโรเบิร์ตสันพูด แกกลับหลังหันแล้วเดินย้อนตรงเข้ามาหาลูกน้องสาว ที่บัดนี้ออกอาการประหม่าหนัก