เจ้าหนี้คนสุดท้าย (ดวิน)

เขาคือผู้ เสนอ กลับต้องยอมสยบให้กับเธอผู้ สนอง เหตุใดถึงเป็นเช่นนั้นไปได้เล่า

---------------------------------------------------------------------------------------

"แต่งตัวนานจัง ให้ผมเข้าไปช่วยแต่งไหม" โยคินยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพูดผ่านช่องประตูอย่างจงใจจะยั่วยุให้คนที่อยู่ในห้องรู้สึกโมโหและมันก็ได้ผลตามที่คาดการไว้

ลินดาถอนหายใจแล้วต่อว่าเขาออกไป "อย่ามาหื่นตั้งแต่เช้าได้ไหม ขอร้องล่ะ"

"ผมแค่จะช่วยแต่งตัวนะ ยังไม่ได้คิดจะทำอะไรเลย"

"ไม่ได้คิดก็ดีแล้ว ฉันจะได้รู้สึกปลอดภัย แล้วนี่จะไปกันได้รึยัง ฉันแต่งตัวเสร็จแล้ว" ลินดาแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงเปิดประตูออกมาเผชิญหน้ากับเขา และก็ได้เห็นสีหน้าบึ้งตึงของชายหนุ่มตรงหน้าทันที

"มันไม่มีชุดเรียบร้อยกว่านี้แล้วเหรอลินดา" เมื่อลินดาโผล่ออกมาจากห้องด้วยชุดนักศึกษาพอดีตัว แสดงให้เห็นถึงส่วนเว้าส่วนโค้งทุกสัดส่วนอย่างเห็นได้ชัด ถามเสียงกร้าวด้วยความไม่พอใจ

"ชุดนี้ไม่เรียบร้อยตรงไหนคะ" ลินดาก้มหน้าลงดูการแต่งตัวของตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปถามเขาออกมาอย่างมั่นใจ จังหวะนั้นสายตาเธอก็ประทะกับสายตาดุๆ ของเขา หญิงสาวจึงตัดสินใจเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้โยคินยืนทำหน้าบูดบึ้งเพราะหงุดหงิดกับการแต่งตัวของเธออยู่อย่างนั้น