เชลยคนนี้จ้องจะเล่นผู้คุม

จ้องจะแหกคุกหนี? ... ไม่ล่ะ

จ้องจะแหกขาผู้คุม... ใช่เลย!

แหกคุกหนี? หนีทำไม ในเมื่อผู้คุมที่นี่โคตรอร่อย!



..............................
"กลับไปได้แล้ว อย่าให้ฉันต้องเปลืองกระสุน" ผู้กองอองเดรสะพายปืนขึ้นไหล่เหมือนเดิม แล้วเริ่มเดินต่อตามแนวรั้วลวด

"จะรีบไปไหนอ่า" เจย์เลอร์เดินตาม ขนานกันไป โดยมีลวดกั้น

"ฉันมีงานต้องทำ"

"เดินตรวจแนวรั้วใช่ไหม ฉันเดินไปเป็นเพื่อนได้ไหม"

"กลับไป"

"รู้ไหมว่านายดูแลค่ายนี้ดีมาก จนพวกเราไม่อยากกลับไปรบกันแล้ว"

"ไม่ต้องมาประจบ"

"เอ้า ชมจริงนะนี่"

"กลับไปได้แล้ว"

"แล้วผู้กองจะทำอะไรต่อครับ"

"ใช่เรื่องที่ฉันต้องบอกนาย?"

"ก็เป็นห่วงนี่น่า" เจย์เลอร์หยอดคำหวานไม่หยุด

ผู้กองหยุดเดิน หันมาถามเหมือนหงุดหงิดเต็มที "หยุดพูดจาแบบนี้กับฉันสักที คิดว่าฉันเป็นเพื่อนนายเหรอ นักโทษเจย์เลอร์"

คิดว่าเป็น เมีย ต่างหาก

อันที่จริง ก็เป็นไปแล้ว...ตั้งหลายครั้ง