พันธะรักจากคืนต้องมนตร์

เธอไม่ใช่ผี! นางตานีที่เขาร่วมรักคืนนั้น แถมหลายปีต่อมา เธอยังมีลูกชายแสนน่ารัก อายุอานามก็...นับแล้วมันเป๊ะ! หรือเด็กนั่นจะเป็นลูกของเขา?
....

"แม่ขวัญจ๋า...ฝรั่งขี้นกแปลว่าอะไรจ๊ะ" เด็กชายปรัณถามเสียงเบาจากบนหมอน ขณะที่แม่นั่งลูบหัวกล่อมนอนเหมือนทุกคืน

"ฝรั่งขี้นกเป็นชื่อของฝรั่งลูกเล็ก ตอนสุกมันจะหวานมาก นกเลยชอบไปจิกกินคาต้น กินแล้วก็ถ่ายเมล็ดออกมาจนเกิดเป็นฝรั่งต้นใหม่ เขาเลยเรียกฝรั่งขี้นก"

ลูกชายนอนงงกับคำตอบของแม่ เขารู้สึกโกรธทุกครั้งที่โดนเรียกอย่างนั้นทั้งที่ไม่เข้าใจความหมาย แต่จากท่าทางล้อเลียนของพวกนั้น ทำให้เข้าใจไปในทางไม่ดี

ตกลงเขาควรโกรธหรือเปล่า ที่โดนคนอื่นล้อว่า ฝรั่งขี้นก

"แม่..."

"ครับลูก..."

"ทำไมหนูถึงไม่มีพ่อละจ๊ะ"
....

ปรวีร์เอาจริงเอาจังอย่างที่เธอไม่เคยคิดมาก่อน ท่าทางของเขามุ่งมั่นอย่างกับเตรียมตัวออกรบก็ไม่ปาน

"คืนนี้น้องรัณเข้านอนไปก่อนนะครับ พ่อวีมีเรื่องต้องหารือกับแม่ขวัญ"

"ทำไมหนูต้องนอนก่อนด้วยคับ รอนอนพร้อมกันเหมือนเมื่อคืนไม่ได้เหรอ"

เขาส่ายหน้า "เวลาผู้ใหญ่คุยธุระกันมันนาน ยิ่งเป็นเรื่องสำมะโนครัวยิ่งนาน"

"สำมะโนครัวคืออะไรคับ"

"เอาไว้พอโตขึ้น รัณก็จะรู้เอง"

เล่นศัพท์สำมะโนครัวเลยเหรอ?

ขวัญสรวงที่นั่งฟังอยู่แถวนั้นลอบส่ายหน้าอย่างเพลียใจกับตัวเอง หมั่นไส้คน ก็เลยเดินเข้าห้องล็อกประตูซะเลย

"อ้าว...แม่ขวัญเข้านอนแล้ว" ใบหน้าเล็กมองตามจนเหลียวหลัง ก่อนจะหันกลับมาถามคนที่เหลือ "ผู้ใหญ่ไม่ต้องคุยธุระสำมะโนครัวกันแล้วเหรอจ๊ะ"

"คุยสิ ต้องคุยอยู่แล้ว แม่ขวัญนี่ยังไงกันน้า..." เขาตั้งใจพูดเสียงดังให้คนในห้องได้ยิน "ตกลงกันเอาไว้ดิบดี เป็นผู้ใหญ่ ผิดคำพูดอย่างนี้ เด็กเอาเยี่ยงอย่างจะทำยังไง"

....
ฝากตามไปให้กำลังใจครอบครัวนี้กันด้วยนะคะ
....

* เซ็ตติ้งในเรื่องจะอยู่ที่ชนบททางภาคอีสาน เมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วค่ะ
** ลูกค้า ios กดซื้อผ่านเหรียญหรือเว็บไซต์ จะได้ราคาน่ารักกว่านะคะ