บทรักทรราช จบ

บทรักทรราช
อารัมภบท
"นกครับ... "เขากระซิบพร่า ลมหายใจหอบกระชั้น เมื่อริมฝีปากเย้ายวนใจของเธอเริ่มทรมานเขาแทนมือซุกซนนั้น
เขาไม่อาจฝืนใจได้อีกต่อไปแล้ว ทัตสรวงแปลกใจเหลือเกิน เธอไปเรียนรู้มาจากไหน เธอทำให้เขามีความสุขเสียจนลืมบอกสิ่งที่เขาตั้งใจจะบอกตั้งแต่เมื่อคืนนี้ไปสนิท
ทัตสรวงตื่นขึ้นมาอีกครั้ง พบว่าตัวเองนอนอยู่คนเดียวบนเตียงนุ่ม เขายิ้มอย่างเกียจคร้าน คิดว่าหญิงสาวคงอยู่แถวๆนี้ จนเวลาผ่านไป เขาชักเริ่มเอ๊ะใจ เมื่อพบว่าเรือมารอเขาอยู่แล้ว แต่ไม่ใช่เรือที่เขาเคยใช้ประจำ
"เห็นคุณผู้หญิงหรือเปล่า"เขาถามเสียงร้อนใจ
คนของเขาทำหน้างงๆ
"พี่สงวนขับเรือไปส่งนายผู้หญิงกลับขึ้นฝั่งแล้วครับ พี่สงวนวิทยุบอกให้ผมขับเรือมารอนายเผื่อนายจะใช้อะไร"
ทัตสรวงสบถออกมาอย่างหัวเสีย สร้างความตกใจให้คนของเขา จนหน้าซีดเผือดไปทีเดียว
"ระยำจริง ใครบอกพวกแกว่าฉันใช้ให้เอาผู้หญิงไปส่งขึ้นฝั่ง"
" คุณผู้หญิงบอกเองนี่ครับ นายวิทยุไปถามพี่สงวนดูได้ครับ ตอนนี้เรือคงใกล้จะถึงท่าแล้วล่ะครับ"

รักด้วยใจบัวริน