คืนใจด้วยไฟรัก

หากความรักเป็นดั่งเชื้อฟืนและเปลวไฟ
เธอคือเชื้อฟืนที่หล่อเลี้ยงหัวใจ
เขาคือเปลวไฟที่โหมแรงด้วยความรัก
ต่อให้ไฟจะมอดดับ
เหลือเพียงประกายเรืองรองซ่อนเร้นใต้เถ้าถ่านแห่งการจากลา
ขอแค่เธอย้อนคืนมาต่อเติมเชื้อฟืนลงในหัวใจ
เปลวไฟที่ริบหรี่จะพลันลุกโชนขึ้นอีกครา
โอบกอดทุกความรู้สึกด้วยไออุ่น ลุกโรจน์ เร่าร้อน
ดั่งความรักที่ไม่เคยเลือนราง
---------------------------------
ร่างบอบบางสั่นเทา เนื้อตัวยังเย็นเยียบราวกับก้อนน้ำแข็ง ความเจ็บปวดที่เธอเคยพยายามกลบฝังพุ่งขึ้นมาจุกอยู่ที่อก ภาพในอดีตฉายซ้อนเข้ามาไม่ขาดสาย เธอจำดวงตาคู่นั้นได้ดีสายตาที่เคยมองเธอด้วยความรัก บัดนี้เต็มไปด้วยความว่างเปล่าและชิงชังดำดิ่งอยู่ภายใน
ทัศนาวดีพยายามบอกตัวเองว่าต้องตัดใจและเดินออกไปจากตรงนี้ แต่ขากลับหนักอึ้งราวกับมีโซ่ล่ามไว้ ความรู้สึกผิด ความเสียใจ และความทรมานถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน
ทว่าระหว่างเราไม่มีวันหวนกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว
มันจบแล้ว จบมานานถึงสองปีแล้วด้วย
นับจากนี้ ต่อให้โลกจะรังแกเธอโดยการเหวี่ยงเราให้กลับมาเจอกันอีกร้อยครั้งพันครั้ง เธอกับเขาก็เป็นได้แค่ 'คนที่บังเอิญผ่านมาเจอกัน' เท่านั้น

เขาเผลอบีบกระดาษในมือแน่นขึ้น หัวใจที่เคยด้านชาเหมือนกำลังถูกขยี้ช้า ๆ ทีละคำ ตามถ้อยความที่เธอทิ้งไว้
"ดีนี่! คราวก่อนจากไปไม่บอกลากันสักคำ คราวนี้บอกหลายคำก่อนจากไป แต่ดันฝากหมามาบอก มันหมายความว่าไง ฉันพูดภาษาคนไม่รู้เรื่องแล้วใช่ไหม ถึงได้ฝากจดหมายเอาไว้กับหมาอย่างแกไม่ยอมโทร.มาบอกด้วยตัวเองน่ะ!"
"โฮ่ง!"
ลักกี้มันเห่ารับหน้าซื่อตาใส คล้ายกำลังสำทับพ่อของมันว่าคุยภาษาคนกับแม่ซินไม่รู้เรื่องแล้ว แต่คุยภาษาหมากับมันรู้เรื่องสุด ๆ เล่นเอาพ่อสุดที่รักของมันยิ่งหัวเสียหนักไปกันใหญ่

--------------------------------------
คืนใจด้วยไฟรัก : นิยายรักโรมานซ์ ถ่านไฟเก่า เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เน้น ๆ ที่พระ-นาง มีอุปสรรคเอาไว้ให้พระเอกลับสมองประลองปัญญา ชิงไหวชิงพริบกันพอกรุบกริบ ตัวละครหลักยกมาจากเรื่อง รอรักปักใจ (ทิน - หลิว) ทว่าอ่านแยกได้ค่ะ ไม่เกี่ยวเนื่องกัน

ติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่เพจเฟซบุ๊ก : ชวัลดาว นักเขียน
ขอบคุณที่อุดหนุนผลงานค่ะ
- ชวัลดาว (มู่ลีสี่ขาว) -