แล้ววันหย่าก็มาถึง

พระเอกนิสัยไม่ดี เลว ชั่ว (น่าจะเป็นรองแค่อิเจตน์จากเรื่องหย่ารักด้วยน้ำตาค่ะ)

ไม่ชอบนิยายแนวพระเอกทำร้ายจิตใจนางเอก แนะนำปิดได้เลยนะคะ

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่ะ รัก

**********

"ปิ่น ต่อจากนี้ตรวจครรภ์บ่อย ๆ นะรู้ไหม ผมซื้อแถบตรวจมาใส่ไว้ให้ในตู้ตรงอ่างล้างหน้า" ภรรยาได้ยินอย่างนั้นก็ลืมตามองสามีให้กว้างขึ้น

"คุณสนอยากมีลูกกับปิ่นแล้วเหรอคะ"

เป็นความฝันของเธอที่เก็บไว้มานานจนเกือบคิดไปแล้วว่าสุดท้ายเราสองคนอาจต้องอยู่ด้วยกันแบบนี้โดยไม่มีวันได้อุ้มเจ้าตัวน้อย

"ใช่" ศิวาจับมือเล็กมาจุมพิต "มีลูกให้ผมได้ไหมปิ่น ผมอยากมีลูกหน้าตาน่ารักเหมือนคุณ"

คำพูดของเขาสื่อความหมายพอ ๆ กับแววตา ประกายแก้วเกือบทำน้ำตารื้นออกมาด้วยความดีใจที่ในที่สุดสามีก็พร้อมจะเป็น พ่อคน

"ค่ะ ปิ่นจะมีลูกให้คุณสนนะคะ ขอบคุณคุณสนมาก ๆ นะ ปิ่นไม่คิดเลยว่าคุณสนจะพูดคำนี้"

ประโยคของภรรยาทำให้แววตาของศิวาแปรเปลี่ยนไปชั่วหนึ่ง ชายหนุ่มเกือบแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความหนักใจ

เขา กลายเป็นสามีที่ตั้งใจทำร้ายเมียสาวอย่างเลือดเย็นเพียงเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ

"ปิ่นจะมีลูกให้คุณสนหลาย ๆ คนเลยค่ะ คุณสนเลี้ยงไหวไหมคะ ลูกสาวคน ลูกชายคนไม่น่าจะพอ บ้านเราหลังใหญ่ มีพื้นที่ให้ลูกเตะฟุตบอลได้เลย" หญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขาวาดหวังอย่างมีความสุข ประกายแก้วขยับตัวขึ้นมานอนบนตักของศิวา

**********

สมุดสีชมพูสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์นอนอยู่ในกระเป๋าสะพาย หมอบอกว่าคราวหน้าถึงจะอัลตร้าซาวด์ดูขนาดและความปกติของเจ้าตัวน้อยได้ เธอคิดแค่ว่าต่อจากนี้เป็นต้นไปก็คงต้องมาโรงพยาบาลเองตามลำพัง

ประกายแก้วท้องจริง ๆ

ทั้งผลตรวจปัสสาวะและเลือดยืนยันตรงกันว่าเธอและนายแพทย์ศิวากำลังจะมีลูก

ร่างเล็กเดินออกจากแผนกสูตินรีเวชด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด ยอมรับว่าเสียใจที่ถูกสามีนอกกายนอกใจ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือเธอต้องเข้มแข็งเพื่ออีกหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดมา

ตึกอายุรศาสตร์อยู่ใกล้แค่เอื้อมเดียว ประกายแก้วยืนลูบท้องน้อย ความรักที่เธอมีต่อผู้ชายคนนั้นส่งผลให้หญิงสาวคิดซ้ำไปซ้ำมาว่าจะเอายังไงต่อดี

หญิงสาวเคยเป็นภรรยาว่านอนสอนง่ายตลอดมา ไม่เคยดื้อรั้น ยกให้ศิวาเป็นอีกครึ่งหนึ่งของชีวิตและตั้งใจจะฝากทุกสิ่งอย่างไว้กับเขา

แต่คำว่า รัก ไม่ใช่ผลตอบแทนของความจงรักภักดี

**********

เลว

"บอกปิ่นสักคำได้ไหมว่าคุณเกลียดปิ่น ปิ่นจะได้ไม่ต้องคิดไปเอง"

"ผมไม่ได้เกลียดคุณ"

"แต่การกระทำของคุณมันฟ้อง ปิ่นท้อง เด็กที่อยู่ในตัวปิ่นคือลูกของคุณ คุณก็ยังเอาแต่ทำร้ายจิตใจปิ่นอยู่ได้"

ศิวามองหน้าแม่ของลูกอย่างเคร่งเครียด เมื่อประกายแก้วมองตาเขากลับก็รู้สึกคล้ายกำลังเห็นคลื่นทะเลแปรปรวน

"บอกมาสิคะว่าเกลียดปิ่น เกลียดลูกในท้องของปิ่นด้วย ไม่งั้นคงไม่รีบมาผลักไสไล่ส่งปิ่นออกจากชีวิตของคุณ ใบหย่าใบเดียวไม่พอ ยังห้ามไม่ให้ปิ่นพาลูกไปวุ่นวายกับคุณและเมียใหม่ ปิ่นถือว่าเราคุยกันเข้าใจแล้ว ตกลงตามนี้ค่ะ ปิ่นขอสามร้อยล้าน คุณสนก็ให้ทนายเขียนสัญญามาได้เลย แล้วปิ่นจะรีบเซ็นให้ค่ะ"

พูดจบ ร่างเล็กบางก็สะบัดตัวเดินออกมาโดยไม่หันหลังกลับไปมอง ปล่อยให้ศิวายืนนิ่งมองตามมาด้วยความรู้สึกหลายอย่างปะปน

เขาไม่คิดว่าลูกกระต่ายตัวน้อยจะดื้อรั้น แสนพยศ

แล้วก็เฉลียวฉลาดเกินกว่าจะยอมให้ศิวามาเอารัดเอาเปรียบอีก

ชายหนุ่มย้อนคิดถึงสิ่งที่หญิงสาวพูดเมื่อครู่ เธอจะยอมเซ็นสัญญา นั่นหมายความว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะไม่เอาลูกมาเป็นข้ออ้าง

***********

สวัสดีค่ะ แล้วเราก็มาเจอกันอีกเช่นเคย
สลีลเองนะคะ
แล้ววันหย่าก็มาถึง คือนิยายลำดับที่ 14 ในนามปากกาสลีล
เรื่องนี้พระเอกไม่น่ารักอีกแล้ว เป็นกำลังใจให้นางเอกด้วยนะคะ

**********

ซื้อผ่านเว็บไซต์จะได้ราคาน่ารักกว่าแอปเปิ้ล
ฝากรีวิวด้วยนะคะ รัก