ชาตินี้ข้าขอ(ไม่)รัก

เหตุใดถึงใจร้ายกับข้านัก คำถามสุดท้ายที่ต้องการเอ่ยถาม ไม่อาจหลุดลอดผ่านริมฝีปากออกมาได้ ราวกับเรี่ยวแรงสูญหายไปกับความไว้เนื้อเชื่อใจ
ทุกสิ่งรอบกายเลือนราง เสียงฝีเท้าผู้คนแผ่วเบาลง ความเจ็บปวดยังคงแผดเผา ในห้วงสุดท้ายที่สติพร่าเลือน นางยังคงทอดสายตามอง ร่างสูงโปร่งที่วิ่งเข้ามาหา นั่งคุกเข่าลงข้างร่างของนาง แววตาคู่นี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและคำถามที่ไม่อาจกล่าวออกมาได้
แม้ริมฝีปากของเขาจะขยับคล้ายกำลังเอื้อนเอ่ยสิ่งใดอยู่ นางก็ไม่รับรู้ ไม่ได้ยินเสียงของสามีอีกต่อไปแล้ว มีเพียงความคิดเดียวที่ปรากฏขึ้น ก่อนสติสุดท้ายจะดับวูบตลอดกาล
ชาตินี้ข้าให้อภัยท่าน ชดเชยความผิดที่ทำให้ท่านต้องทนอยู่กับสตรีที่ท่านไม่ได้รัก แต่ชาติภพใหม่ ขอสวรรค์ได้โปรดเมตตา อย่าให้ข้ารักท่าน มอบหัวใจให้ท่านอีกเลย หากเป็นไปได้...อย่าพบเจอกันอีกเลยยิ่งดี...