มาเฟียปล้นรักสาวพรหมจรรย์ จบ

มาเฟียปล้นรักสาวพรหมจรรย์
อารัมภบท
"มาอาบน้ำให้ผมหน่อยซิ"เขาสั่ง ษริศาอ้าปากค้า
"คะ?"
"อาบน้ำไง...หรือว่าจะให้ผมอาบให้คุณ"อวศนัยถาม
ษริศารีบพูดออกไปว่า
"ฉัน...ฉันอาบเองได้ค่ะ"
"ไม่เอาน่าคุณ....มาอาบด้วยกัน คุณคงไม่เคยอาบน้ำกับธัชพลล่ะซิ มาลองดู แล้วจะชอบนะ มาซิ"เขาเชิญชวน เธอสั่นหน้าดิก
สุดท้ายเขาเลยย้อนกลับมาช้อนร่างบางอุ้มพาไปที่ห้องน้ำ หญิงสาวร้องขัดค้านเสียงหลงออกไป
"ไม่คะ...วางฉันลงซิคะ"
"ไม่เอาน่า อย่าดื้อ"
เขาวางเธอลงหน้าอ่างอาบน้ำ ก่อนจะเปิดฝักบัวทำให้เธอเปียกไปทั้งตัว
"คุณ...ฉันยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าเลย ฉันเปียกหมดแล้ว"เธอโวยวาย เขากลับหัวเราะ และช่วยถอดเสื้อผ้าเธอให้
"อุ๊ย อย่าคะ"เธอร้องอุทาน แต่เขาไม่สนใจ มือข้างหนึ่งของเขาถือสบู่ อีกข้างหนึ่งถือผ้าเช็ดตัวไว้ ขณะเดินตรงกลับมาหาเธอ เธอหน้าตาตื่นทันที ความเย็นเฉียบวิ่งพล่านไปทั่วร่างษริศาทั้งที่น้ำอุ่นสบาย
"อย่าคะ หยุดนะ"
สายตาของเธอเปี่ยมไปด้วยแววตื่นผวายามที่สบตาเขา ยามนี้ทั้งคู่เปียกปอนไปหมด เขาเอาสบู่เหลวถูตัวให้เธอ
ษริศาขนลุก ไม่เคยมีใครทำอะไรให้เธอแบบนี้มาก่อนเลย

รักด้วยใจ บัวริน