วงศ์จักรรัตนา

ในเมื่อบิดามิหามารดาใหม่ให้เสียที วงศ์แก้ววัยสี่ฝนผู้นี้จึงต้องยื่นมือเข้ามาเลือกสรรด้วยตนเอง

เจ้าหมื่นจักรแก้ว บุตรชายคนเล็กของเจ้าพญามหาเสนาบดีฉัตรคำแลเจ้านางเครือฟ้า เคยตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจักสละโลหิตทุกหยาดหยดเพื่อผดุงรักษาไว้ซึ่งความผาสุกแห่งแผ่นดินไภรวะเท่านั้น สตรีคือผู้ที่เขามิเคยคิดเข้าใกล้ ทว่ากลับเกิดเหตุมิคาดฝันขึ้น จึงทำให้เขาได้บุตรชายมาอยู่เคียงกายหนึ่งคน ส่วนสตรีผู้มิเจียมตนผู้นั้นถูกตัดสินประหารชีวิตพร้อมวงศ์วานด้วยฐานขบถ แม้นจักได้บุตรชายมาโดยมิได้ตั้งใจ แต่จักรแก้วก็อุ้มชูรักใคร่วงศ์แก้วเหนือลมหายใจของตน

รัตนา สตรีต่างแคว้นผู้มีที่มาคลุมเครือ ทว่าความงามอันพิลาส กิริยาอันแช่มช้อย วาจาอันไพเราะ แลจิตใจอันงดงามของหล่อนกลับถูกตาต้องใจ ‘คุณวงศ์แก้ว’ ของเหล่าบรรดาทหารในกองทัพเหลือประมาณ จาก ‘คุณน้า’ ผู้ร่วมเดินทาง นานวันเข้าวงศ์แก้วก็ถึงขั้นเรียกขาน ‘คุณแม่ขอรับ’ คล่องปากชัดคำ

แม้นหะแรกจักห้ามปราม แต่เมื่อได้เห็นแววตาอันโศกสลดของบุตรชาย จักรแก้วก็จำต้องปิดหูปิดตาลงข้าง ปล่อยให้บุตรชายเรียกขานสตรีต่างแคว้นว่ามารดาอยู่เยี่ยงนั้น ด้วยคิดว่ากลับจากชายแดนวันใดบุตรชายก็จักลืมเลือนหล่อนไปเอง ทว่าจักรแก้วกลับคิดผิดมหันต์เพราะนอกจากจักยังยกทัพกลับเข้าพระนครมิได้แล้ว ยังต้องเอาตัวเข้าไปพัวพันกับเรื่องราวอันยุ่งเหยิงของแม่หญิงรัตนาผู้นั้นอีกด้วย

"ที่ฉันช่วยเพราะเห็นแก่พ่อวงศ์ดอกหนา อย่าได้ระริกด้วยคิดว่าตัวสำคัญเทียว"
"ที่อิฉันรับความช่วยเหลือก็ด้วยอับจนหนทาง ที่พ่อวงศ์อวดอ้างว่าบิดารูปงาม อิฉันเห็นต่างนับตั้งแต่หนแรกที่ได้ฟัง ที่มิท้วงติงก็ด้วยเห็นแก่พ่อวงศ์เท่านั้น เจ้าหมื่นท่านอย่าได้ลุ่มหลงในสิ่งอันเป็นเท็จเทียว"

*นวนิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของนวนิยายชุดอินทรมันตรา เนื้อหาไม่ได้ต่อกันสามารถแยกอ่านได้ แต่หากอ่านเรื่อง ‘อินทรมันตรา’ มาก่อนจะได้อรรถรสมากกว่าค่ะ*