เหนือสถานะ

เมื่อหนุ่มวิศวเครื่องกลปี 4 ที่มีปมเรื่องแฟนเก่า กับสาวบริหารปี 1 ที่ต้องจากบ้านมาไกลเพื่อทำตามความฝัน บังเอิญเจอกันในสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด แต่เธอกลับคิดว่าเขาเป็นผู้พิการทางสายตาและเขาก็ดันเก็บสมุดบันทึกของเธอได้ แต่เรื่องไม่จบเพียงเท่านี้เพราะเธอดันเป็นน้องในสายรหัสของเพื่อนสนิทเขา ทำให้มีเหตุการณ์ที่ต้องเจอกันบ่อย ๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงค่อย ๆ พัฒนาไป เธอช่วยลบล้างความผิดในใจของเขาที่มีต่อรักเก่า ส่วนเขาเข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของเธอ

"เธอว่าใครเป็นผู้พิการทางสายตา"
"ก็คุณไง…ไม่ต้องอายหรอกนะคุณ ฉันเข้าใจ" เธอยังคงพูดเป็นกำลังใจให้เขา เพราะไม่อยากให้คิดมาก
"เธอจะบ้าเหรอไงยัยเฉิ่ม! ฉันว่าเธอเองนั่นแหละที่เป็นผู้พิการทางสายตา"
"ดูให้เต็มตา…ฉัน ไม่ ได้ ตา บอด"
"ละ…แล้วใครจะไปรู้ล่ะ! ก็เห็นคุณใส่แว่นดำ ถือไม้เท้าแบบนี้ ใครเห็นก็ต้องคิดไม่ต่างจากฉันทั้งนั้นนั่นแหละ!"
"แล้วทีเธอล่ะสภาพมอมเหมือนลูกหมาตกน้ำ ผมกระเซอะกระเซิง มือถือหนังสือวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้ ไม่คิดว่าฉันจะคิดว่าเธอเป็นบ้าบ้างเหรอไงห้ะ!"

จากความไม่ชอบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นอยากเจอหน้ากันทุกวัน
"เอาไอจีเธอมา"
"จะแท็กสตอรี่ไง ฉันขี้เกียจฟังไอซันมันบ่น เดี๋ยวจะหาว่ามีอคติกับหลานรหัสมัน"
"คะ…ค่ะ"
"ตั้งส่วนตัวเหรอ…รับแอดด้วยล่ะ ถ้าไม่รับเดี๋ยวแท็กไม่ขึ้น"
"ค่ะ"

ความรู้สึกที่มีให้กันก่อตัวขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ เขาคอยอยู่ข้างเธอในวันที่เจอปัญหาหนักถาโถม
"ต่อจากนี้ไม่ต้องสนว่าใครจะว่ายังไง ใช้ชีวิตของเธอต่อไป กินให้อิ่ม นอนให้หลับ ทำตามความฝันของเธอต่อไป ส่วนเรื่องไม่ดีพวกนั้นปล่อยให้ฉันเป็นคนจัดการเอง เข้าใจมั้ย"

ความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ พัฒนา กลับเจออุปสรรคจากปมในอดีตของเขา
"เธอยังอยากรู้อยู่มั้ย"
"ไม่แล้วค่ะ" เธอส่ายหน้า ถึงจะอยากรู้ขนาดไหน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ถามเรื่องนั้นกับเขาอยู่ดี
"แต่ฉันอยากให้เธอถาม ถามสิ่งที่เธออยากรู้ ฉันจะตอบทั้งหมด"
"ถามสิ"


ความรักของทั้งสองจะเป็นยังไงฝากติดตามด้วยน้ะ ไม่ดราม่าแน่นอน พระเออบอุ่นใจดี ธงเขียวสุด ๆ เลยค้าบ