เมื่อข้าเลิกงมงายแล้ว เหตุใดท่านแม่ทัพจึงเสียดายเล่า

"ชาติก่อนมอบใจให้เหยียบย่ำ ชาตินี้ขอยื่นใบหย่า... ท่านแม่ทัพกลับคุกเข่าอ้อนวอนเจียนตาย!"
ชาติก่อน 'จ้าวชิงเยว่' รักเขาจนตัวตาย ยอมให้เขาและสตรีในดวงใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรี แต่สิ่งที่ได้คืนมาคือความเดียวดายในเรือนหลัง... ชาตินี้ นางหวนคืนมาพร้อมหัวใจที่ด้านชา และคำประกาศิตตอกหน้าว่า "ในสายตาข้า ท่านเป็นเพียงแม่ทัพ หาใช่สามีไม่!"
เมื่อของตายเริ่มดิ้นหนี และสตรีที่เคยไล่ตามกลับเมินเฉย 'แม่ทัพเซียวจิ่งหยวน' ผู้เคยหยิ่งทะนงจึงต้องทุรนทุราย! จากสามีผู้เย็นชา สู่การเป็น 'เจ้าโบ้' ผู้คลั่งรัก... ตากฝนง้อจนไข้ขึ้นนางก็ไม่สน! เปย์หมดหน้าตักนางก็ไม่มอง! เอาชีวิตเข้าแลกในสนามรบ นางกลับยื่น 'หนังสือหย่า' ใส่หน้า!
“ชิงเยว่... ข้าผิดไปแล้ว ได้โปรดให้โอกาสข้า” “โอกาสของท่านหมดไปตั้งแต่วันที่ท่านเลือกนางแล้ว... เซ็นใบหย่าซะ ท่านแม่ทัพ”
เส้นทางจาก 'ผัวชั่ว' สู่ 'ผัวทาส' ที่ต้องแลกมาด้วยน้ำตาและความรักทั้งชีวิต... เขาจะทลายกำแพงน้ำแข็งในใจนางได้หรือไม่? หรือจะต้องเสียนางไปตลอดกาล?