แม่ทัพหญิงเคียงบัลลังก์ทรราช

Apple ios กดซื้อผ่าน safari หรือ www.mebmarket.com จะได้ราคาที่คุ้มค่ากว่าค่ะ
ลองกดเข้าไปอ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ

----------------------------------------

ท่ามกลางสมรภูมิเลือดที่เมืองไป๋หลิง 'สวี่มู่หลัน' คือแม่ทัพหญิงเพียงหนึ่งเดียวที่ถูกตราหน้าว่าเป็นตัวกาลกิณีและคนทรยศชาติ ทว่าใครจะรู้ว่าเบื้องหลังเกราะเหล็กอันแข็งแกร่ง นางคือสตรีที่ถูกซื้อมาด้วยเพียงราคาหนึ่งร้อยตำลึง

จากเด็กสาวที่ถูกบุพการีแท้ๆ ขายให้เป็นอนุภรรยาคนที่สิบสามของขุนนางเฒ่าตัณหากลับ นางกลับถูกฉุดดึงขึ้นมาจากนรกโคลนตมโดย 'หานอวี้หลง' จักรพรรดิทรราชผู้ถูกขนานนามว่ามังกรทมิฬ เขาช่วยนางไว้... ไม่ใช่ด้วยความเมตตา แต่เพื่อชุบเลี้ยงให้นางเป็น 'พยัคฆ์ติดปีก' ที่ซื่อสัตย์เคียงข้างกายเขาเพียงผู้เดียว

ในสนามรบ... นางคือขุนพลผู้เกรียงไกรที่ศัตรูต่างครั่นคร้าม
ทว่าในห้องบรรทม... นางคือ 'นางบำเรอ' ที่ต้องสยบยอมอยู่ใต้ร่างจอมทรราชผู้เป็นเจ้าชีวิต!

เมื่ออำนาจในวังหลวงสั่นคลอนจากการรุกรานของศัตรูรอบทิศ และกุศโลบายทางการเมืองบีบให้นางต้องเลือกระหว่าง 'ชีวิต' หรือ 'ความรัก' มังกรทมิฬเช่นเขาจึงต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อปกป้อง 'กระบี่คู่กาย' เล่มนี้เอาไว้ ต่อให้ต้องสังหารคนทั้งโลก หรือย้อมแผ่นดินฉินให้นองไปด้วยเลือด เขาก็จะไม่มีวันปล่อยให้นางหลุดลอยไป!

-------------------------------------
ตัวอย่าง

"ตรงนี้เจ็บหรือไม่?" เขากดนิ้วลงเบาๆ ที่รอยช้ำจางๆ บริเวณหัวไหล่ ซึ่งเกิดจากการสะพายดาบเป็นเวลานาน
"มะ...ไม่เจ็บเพคะ"
"โกหก"
หานอวี้หลงดุเสียงเบา แต่การกระทำกลับตรงกันข้าม เขาโน้มใบหน้าลงมา ประทับริมฝีปากอุ่นจัดลงบนรอยช้ำนั้น แผ่วเบาและทะนุถนอมราวกับกำลังปลอบประโลมเครื่องเคลือบราคาแพงที่แตกร้าว
สวี่มู่หลันสะดุ้งสุดตัว ขาแข้งอ่อนแรงจนแทบทรุดฮวบ หากไม่ได้วงแขนแกร่งของเขารวบเอวบางไว้แน่น
"ฝะ...ฝ่าบาท" นางร้องประท้วงเสียงแผ่ว ใบหน้างามแดงซ่านลามไปถึงใบหู "ทำเช่นนี้ไม่สมควรนะเพคะ"
"ไม่สมควรตรงไหน?" หานอวี้หลงหมุนตัวนางให้หันกลับมาเผชิญหน้า นัยน์ตาคมดุจพยัคฆ์คู่นั้นลุกโชนไปด้วยไฟปรารถนาที่ปิดไม่มิด เขาเชยคางนางขึ้น บังคับให้สบตา
"เจ้าเป็นคนของข้า ชีวิตเจ้าข้าซื้อมาด้วยทองคำร้อยตำลึง ร่างกายนี้ย่อมเป็นสิทธิ์ของข้าที่จะตรวจสอบ ดูแล หรือแม้กระทั่งตักตวง"
มู่หลันมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น นางเห็นเพียงเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ ความคิดอันสับสนตีกันวุ่นวายในหัว สมองฝั่งแม่ทัพบอกว่านี่คือการล่วงเกินเบื้องบน แต่หัวใจที่ภักดีกลับแย้งว่านี่คือพระเมตตาของฮ่องเต้ผู้สูงส่ง ยอมลดตัวลงมาสัมผัสบาดแผลของนางด้วยพระโอษฐ์ ตนควรจะซาบซึ้งมิใช่หรือ?
"หม่อมฉัน...โง่เขลา" นางเอ่ยเสียงแผ่วเบา ยอมจำนนต่อตรรกะที่เขาป้อนให้ "แล้วแต่ฝ่าบาทจะทรงโปรดเพคะ"
รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา หานอวี้หลงลูบไล้ร่างบางของนางอย่างเอ็นดู
"หลันหลัน เด็กว่านอนสอนง่าย" เขาพึมพำชิดริมฝีปากนาง "ข้าจะทายาให้เจ้าเองรับรองว่าคืนนี้ เจ้าจะหายเจ็บเป็นปลิดทิ้ง"
หานอวี้หลงหยอกเย้าเพียงจิบชา จากนั้นเขาทิ้งตัวลงนั่งบนตั่งเตียง สายตาคมกริบดุจพญาอินทรีจับจ้องร่างระหงของ สวี่มู่หลัน ที่ยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า เกราะศึกสีเงินและเสื้อคลุมตัวนอกถูกปลดเปลื้องออกไปจนหมดสิ้น

-----------------------------------

"ฝ่าบาท..." กงกงฉู่เอ่ยเสียงเบาอย่างระมัดระวัง "ท่านแม่ทัพสวี่เพิ่งจะเคลื่อนทัพออกจากประตูเมืองไปเพียงสองชั่วยาม ม้าศึกยังวิ่งไปไม่พ้นเขตชานเมืองด้วยซ้ำพ่ะย่ะค่ะ"
"ใครบอกว่าข้าห่วงนาง?" หานอวี้หลงตวาดสวนกลับทันควัน นัยน์ตาคมกริบตวัดมองขันทีเฒ่า "ข้าเพียงแต่หงุดหงิดที่พวกขุนนางเฒ่าเขียนฎีกาไร้สาระพวกนี้ต่างหาก! ดูสิ เรื่องไก่ชาวบ้านหายก็ยังส่งมาให้ข้าอ่าน!"
"พ่ะย่ะค่ะๆ ทรงหงุดหงิดเรื่องฎีกา" กงกงฉู่พยักหน้าหงึกหงัก แสร้งทำเป็นเชื่อสนิทใจ "แต่กระหม่อมเกรงว่า หากฝ่าบาททรงกริ้วอยู่เช่นนี้ จะส่งผลต่อพระวรกาย ท่านแม่ทัพสวี่เองก่อนไปก็ได้กำชับกระหม่อมไว้ว่า ให้ดูแลฝ่าบาทให้เสวยและบรรทมให้ตรงเวลา"
เมื่อได้ยินชื่อสวี่มู่หลันสีหน้าเกรี้ยวกราดของหานอวี้หลงก็ชะงักไปวูบหนึ่ง ความอ่อนโยนสายหนึ่งพาดผ่านดวงตาคู่นั้น ก่อนจะถูกกลบด้วยกำแพงน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว
"นางช่างปากมากนัก" เขาบ่นพึมพำ แต่กลับหยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบ "ตัวเองเอาชีวิตไปแขวนบนเส้นด้าย ยังจะมีหน้ามาห่วงคนอื่น"
เขาวางถ้วยชาลง แล้วหยิบกระดาษแผ่นใหม่ขึ้นมาตรงหน้า จรดพู่กันลงไปตวัดเขียนอักษรด้วยความรวดเร็วและดุดัน ลายเส้นหนักแน่นราวกับคมดาบที่ฟาดฟันลงบนศัตรู
"ส่งม้าเร็วตามไป!" หานอวี้หลงโยนกระบอกไม้ไผ่ที่บรรจุสาส์นลับให้กงกงฉู่ "นำจดหมายนี้ไปให้นาง... บอกนางว่านี่เป็นราชโองการลับ ใครกล้าเปิดอ่านก่อนถึงมือนาง ให้ตัดหัวมันเจ็ดชั่วโคตร!"
กงกงฉู่รับกระบอกไม้ไผ่มาด้วยความงุนงง "ฝ่าบาท นางเพิ่งไปได้ไม่ไกล เหตุใดต้องรีบส่งสาส์นเล่าพ่ะย่ะค่ะ"
"ข้ากลัวนางโง่เง่าจนลืมคำสั่งข้า!" หานอวี้หลงตัดบทเสียงเข้ม "รีบไป!"
กงกงฉู่รีบถอยหลังกรูดออกไป ทิ้งให้หานอวี้หลงนั่งหายใจฮึดฮัดอยู่เพียงลำพัง ภายในสาส์นลับนั้น หาใช่แผนการรบอันซับซ้อน หรือรหัสลับทางทหารอันใดไม่ มันมีเพียงประโยคสั้นๆ ที่เขียนด้วยลายมือหวัดระคนโทสะว่า
‘หากเจ้ากล้ามีรอยขีดข่วนกลับมาแม้แต่รอยเดียว ข้าจะสั่งโบยเจ้าสามร้อยที! และก็ห้ามตายเด็ดขาด หากเจ้าตาย ข้าจะขุดศพเจ้าขึ้นมาด่าซ้ำ! จำใส่สมองกลวงๆ ของเจ้าไว้ซะ สวี่มู่หลัน!’
ถ้อยคำรุนแรงปากร้ายบาดลึก แต่นั่นคือวิธีเดียวที่คนปากแข็งอย่างเขาจะระบายความห่วงใยที่ท่วมท้นจนแทบอกแตกตายออกมาได้

---------------------------------------

นิยายเรื่องนี้อยู่ในซีรีส์ "เสน่หาแม่ทัพหญิงไร้พ่าย" ดังนี้ค่ะ
1. แม่ทัพหญิงไร้พ่ายในกำมือทรราช นามปากกา มยอนฮวา 綿花
2. แม่ทัพหญิงพลิกแผ่นดิน นามปากกา เสี่ยวลี่
3. เขย่าบัลลังก์ประกาศศักดา ข้าคือแม่ทัพหญิงไร้พ่าย นามปากกา ธีธัญญ์
4. พลิกชะตาแค้นแม่ทัพหญิงพิชิตแผ่นดิน นามปากกา ต้ายวี่
5. ผลาญปรปักษ์ แม่ทัพหญิงสกุลหยาง นามปากกา Faang Faang
6.คันศรเพลิงแค้น แม่ทัพหญิงอหังการ นามปากกา กะปอมพ่นไฟ
7. แม่ทัพหญิงฟางรั่วซี ศึกรบต้องสู้ศึกรักต้องแย่ง นามปากกา Project X
8. แม่ทัพหญิงพลิกชะตาอ๋องเจ็ดพิชิตบัลลังก์ นามปากกา Fortune Lynx
9. แม่ทัพหญิงเคียงบัลลังก์ทรราช นามปากกา Little Dahlia
จีนโบราณสงครามย้อนยุค/พีเรียดแก้แค้นตลก
สามารถอ่านแยกได้ เนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกันค่า ฝากติดตามพวกเราทุกคนด้วยนะคะ

#นางเอกเก่ง พระเอกปากแข็ง แต่คลั่งรัก
#พระเอกโหดกับทุกคน ดีกับนางเอกคนเดียว