สถานะเมีย(ไม่)โปรด

"น้ำหน้าอย่างแก อย่าว่าแต่จะเลี้ยงลูกสาวฉันให้สุขสบายเลย แค่หาข้าวสารกรอกหม้อตัวเองให้รอดไปวันๆ ยังยาก! จำใส่กะลาหัวเอาไว้ ว่าหมาวัดไม่มีวันคู่ควรกับดอกฟ้า!"
ถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามของ บิดาคนรัก เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เขาเป็นเพียงชายหนุ่มบ้านนอกเข้ากรุงในตอนนั้น เปรียบเสมือนแผลใจที่ฝังแน่นอยู่ในใจของเสือ หนุ่มบ้านป่าผู้ต่ำต้อย ที่ถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีลูกผู้ชายจนแหลกสลาย เพียงเพราะคำว่าคนบ้านนอก และไม่เหมาะสม
กาลเวลาผันผ่าน จากเด็กหนุ่มไร้หัวนอนปลายเท้า เขาถีบตัวเองขึ้นมาจากนรก สู่การเป็นนายหัวเสือ เจ้าของปางไม้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแถบภาคตะวันตก ผู้ที่ใครต่างก็ก้มหัวให้ด้วยความยำเกรง ชายผู้มีหัวใจด้านชาและปิดตายเรื่องความรัก
แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อพริ้มพราว หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจและอดีตรักฝังใจของเขา ต้องมาแต่งาน เพราะพ่อบุธรรมอยากอุ้มหลาน
เสือ สาบานกับตัวเองว่าจะใช้โอกาสนี้แก้แค้น จะทำให้เธอและพ่อของเธอรู้ซึ้งถึงรสชาติของการถูกเหยียบย่ำ ให้สาสมกับความเจ็บปวดที่เขาเคยได้รับ ทว่ายิ่งนานวัน ความดีงามและความเข้มแข็งภายใต้ท่าทีอ่อนหวานของพริ้มพราว กลับค่อยๆ กัดเซาะกำแพงหินในใจเขาให้พังทลายลงทีละน้อย รู้ตัวอีกทีเขาก็สยบอยู่แทบเท้าของผู้หญิงที่เขาคิดว่าเกลียดชังเสียแล้ว