December love ไม่ร้ายสิธันวา

"ไม่เหมือนเธอ มีแค่กระดูก แต่ไม่มีโปรตีน"

ไม่มีโปรตีน? ไม่มีเนื้อ นม ไข่ ถูกไหม?

ไอ้…

"ถึงจะไม่มีโปรตีนแต่ก็ไม่เคยถูกกินแล้วทิ้งละกัน!!"

"ไม่เคยถูกกินก็แปลว่าไม่น่ากิน แค่นี้คิดไม่ได้?"

"ไม่น่ากินก็ยังดีกว่าถูกกินแล้วทิ้ง คิดได้ด้วยว่าค่ามันต่างกัน" สิ้นคำตะโกนใส่หน้าคู่สนทนาก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่ประตูลิฟต์ถูกเจ้าหน้าที่งัด ฉันและธันวาต่างหันไปมองทางนั้น ก่อนจะก้าวเท้าเพื่อเดินออกไปเมื่อเห็นว่าประตูเปิดจนสุด แต่ทว่า… "นายให้ฉันเดินออกไปก่อนไม่ได้รึไงวะ สุภาพบุรุษน่ะสะกดเป็นมั้ย"

"คนตัวเหม็นอย่างเธอ ไม่คู่ควรกับสุภาพบุรุษหรอก"

...

ฝากเอ็นดูคุณธันวากับยายร่มสีเทาด้วยนะคะ