รัก(ร้าย)ที่จางหาย

"พายไม่ได้เสแสร้ง พายรักพี่จริงๆ"
คำว่ารักจากผู้หญิงอีกคนที่เขาคาดหวังว่าจะได้ยินมาตลอด มันกลายเป็นเพียงคำพูดที่ไม่ได้ทำให้รู้สึกพิเศษอะไร เมื่อเธอพูดมันออกมาในวันนี้ วันที่เขาไม่อยากฟัง!!
...
ธีธัช ธนทรัพย์รุ่งเรือง หลานชายคนโตของตระกูลธนทรัพย์รุ่งเรือง บุคคลิกนิ่งๆ เฉยชา เยือกเย็น แข็งกระด้าง ราวกับคนไร้ความรู้สึก แต่...เขามีความรู้สึกนึกคิดมากกว่าที่แสดงออก ซ่อนความเจ็บปวดได้ดีจนแทบจะไม่มีใครรู้

ผู้ชายคนนี้ไม่ค่อยได้รับความรักจากผู้เป็นพ่อ แต่เพราะมีใครบางคนคอยเลี้ยงดูด้วยความใส่ใจ เขาจึงเติบโตมาอย่างดี แต่ในวันที่ต้องสูญเสีย 'เซฟโซน' นั้นไป รวมถึงเสียใจจากผู้หญิงที่แอบรักมานาน ทำให้เขาต้องกลายเป็นคนใหม่ คนที่ไม่ต้องการ 'ความรัก' จากใครอีก ยกเว้น...

"คุณพ่อจะไม่กลับมาหาพวกเราเหรอครับ"
"ถ้าพ่อบอกว่าไม่กลับมา เพลิงจะไปกับพ่อไหม"
"เพลิงไม่ไปครับ เพลิงจะอยู่กับคุณแม่ อยู่กับพ่อเธียร และอยู่กับทุกคนที่นี่"
เห็นไหม ไม่ว่าจะถามอีกกี่ครั้ง ลูกก็ไม่มีทางเลือกผม
เข้าใจว่าเพลิงกัลป์คงตอบคำถามตามประสาเด็ก แต่พอได้ยินแล้วอดเสียใจไม่ได้ ท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตของธีธัชก็ไม่มีความสำคัญกับใครเลย
"พ่อเข้าใจครับ ไว้พ่อจะกลับมาหาลูกนะ"
"ครับ"
"พ่อขอตัวก่อนนะครับ" ผมปล่อยมือจากเพลิงกัลป์แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
"อย่าไปนะพี่ธี"
"ดูแลลูกให้ดีๆ นะพระพาย ถ้าคุณทำให้เพลิงเสียใจ ผมจะกลับมาทวงคืน"

...
*เก็บตกจากนิยายเรื่อง : รัก(ร้าย)ที่หายไป