Simplicity : เป็นหัวใจไว้ก่อน #2

"น้องพิมพ์..." เขาเรียกชื่อเธอเสียงนุ่ม

"คะ..." เสียงเธอตอบเบาหวิว
เหมือนกลัวคำต่อมาจะทำหัวใจเต้นแรงไปกว่านี้

"ผมอยากรู้จัง..." เสียงเขาแผ่วต่ำใกล้ใบหู
"เมื่อไหร่กันนะ..."

"เมื่อไหร่อะไรคะ" เธอถามทั้งที่ไม่กล้าลืมตา

"เมื่อไหร่คุณจะรับรักผม..." เสียงนั้นนุ่มละมุนจนเกือบกลืนไปกับสายฝน
"เมื่อไหร่กันนะ...ที่ผมจะได้ขอคืน"

"พะ พิมพ์…พิมพ์ไม่รู้..." เสียงเธอเบาหวิว
ระมัดระวังเป็นอย่างมากไม่ให้ริมฝีปากไปแตะกับริมฝีปากที่คลอเคลียอยู่ของเขา

"ไม่เป็นไรครับ…ผมรอได้"


====================================

หากยังบกพร่องต้องขออภัยมา ณ ที่นี่
ขอบคุณที่ให้ความสนใจค่ะ