กู้หนิงเฟยพลิกชะตาชายาปัญญาอ่อน

"โอ๊ยปล่อยข้านะนังบ้า ปล่อย"
"ปล่อยหรือ ได้สิ ข้าจะปล่อยให้เจ้าลงนรกไปก่อน"
กู้หนิงเฟยยันกายลุกขึ้น แม้ร่างนี้จะบอบช้ำแต่จิตวิญญาณภายในกลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผา นางกระชากร่างบอบบางของกู้หนิงอิงเข้ามาใกล้ ก่อนจะเงื้อมือขึ้นแล้วตวัดตบลงไปเต็มแรง
เพียะ เพียะ เพียะ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหวสามครั้งซ้อน
ใบหน้าจิ้มลิ้มของกู้หนิงอิงสะบัดไปมาตามแรงตบ แก้มขาวนวลขึ้นรอยนิ้วมือแดงก่ำทั้งสองข้าง เลือดไหลซึมออกจากมุมปากไม่ต่างจากที่นางทำกับพี่สาวเมื่อครู่
กู้หนิงอิงล้มลงไปกองกับพื้น ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและงุนงง นางมองพี่สาวปัญญาอ่อนที่บัดนี้ดูราวกับปีศาจทวงหนี้แค้น
"เจ้าไม่ใช่กู้หนิงเฟย" กู้หนิงอิง
"เจ้าเป็นใคร ผีสางตนใดมาสิงร่างนาง"
กู้หนิงเฟยเหยียดยิ้มเย็น ย่างสามขุมเข้าไปหาน้องสาวที่ถดตัวหนีด้วยความกลัว นางก้มลงกระชากคอเสื้อของกู้หนิงอิงขึ้นมาจนหน้าชิดกัน
"ข้าก็คือพี่สาวที่แสนดีของเจ้าอย่างไรเล่า หนิงอิง"
น้ำเสียงของนางเยือกเย็นจนคนฟังขนลุกชัน "ข้าแค่ตื่นจากฝันร้าย แล้วก็พบว่าน้องสาวที่รักกำลังจะส่งข้าไปปรโลก ข้าจึงต้องตื่นขึ้นมาตอบแทนความหวังดีของเจ้า"
กู้หนิงเฟยผลักร่างน้องสาวกระแทกพื้นอีกครั้ง ก่อนจะเหยียบเข้าที่ชายกระโปรงหรูหรานั้นไว้แน่น สายตาคมกริบจ้องมองไปยังอกเสื้อของอีกฝ่าย