จากชายารัชทายาทมาเป็นฮองเฮาต่างแคว้น

เมื่อพระชายาเอกขององค์รัชทายาทแห่งแคว้นเจียงซีอย่างหลิวเซิง ต้องโทษว่าวางยาพระชายารองจนต้องสูญเสียสายเลือดมังกรในครรภ์ไป นางถูกบีบให้ต้องตายเพราะไม่เป็นที่โปรดปรานและรังเกียจว่านางอัปลักษณ์
ใบหน้าที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ผ้าคลุมหน้ามาตลอดสองปีนับจากวันเข้าหอ...สวามีผู้นั้นก็ไม่เคยได้เห็น
ในเมื่อองค์รัชทายาทผู้นี้ไม่มีความรักให้นาง หลิวเซิงจึงยอมกลายเป็นคนตายเพื่อแลกกับอิสรภาพในชีวิตที่เหลืออยู่และออกจากวัง แต่โชคชะตาก็ช่างเล่นตลกกับนางนักทำให้นางต้องมาพบเจอและช่วยชีวิตผู้ที่เป็นศัตรูของแคว้น
แล้วนางจะตัดสินใจอย่างไรเมื่อคนที่นางได้ช่วยเอาไว้คือฮ่องเต้ของอีกแคว้น มิหนำซ้ำคนผู้นี้ยังจะขอให้นางไปเป็นฮองเฮาของเขาอีก !


**************************

"แล้วองค์รัชทายาททรงต้องการให้หม่อมฉันทำเช่นไรล่ะเพคะ ถึงจะพอพระทัย"
น้ำเสียงของหลิวเซิงแสดงถึงความเหนื่อยหน่ายอย่างที่สุด หากนางไม่ได้รับโทษที่เขาพึงพอใจก็คงจะจบเรื่องนี้ไม่ได้
"ข้าจะให้เจ้าดื่มยาที่ทำให้เจ้าไม่อาจตั้งครรภ์ได้จนกว่าซินหยาของข้าจะให้กำเนิดโอรสองค์แรก"
โจวฉือหลงปรบมือเป็นสัญญาณ จากนั้นขันทีผู้หนึ่งก็ออกมาพร้อมกับนางกำนัลที่ถือถาดถ้วยยาใบใหญ่
"พะ พระชายาดื่มไม่ได้นะเพคะ!"
จูเอ๋อร์เห็นถ้วยยาก็ตกใจรีบหันไปบอกกับนายหญิงของตนอย่างรีบร้อน
"เหตุใดหม่อมฉันจะต้องดื่มด้วยล่ะเพคะ ในเมื่อองค์รัชทายาทก็ไม่ได้คิดจะร่วมหอกับหม่อมฉันอยู่แล้ว" หลิวเซิงมองถ้วยยาใบใหญ่ด้วยแววตาที่เรียบเฉย
"เหอะ! ใครจะไปรู้ความคิดในหัวของเจ้าได้ล่ะ ซินหยาตั้งครรภ์ยังวางยาให้นางแท้งได้ หากวันใดเจ้าวางยากำหนัดข้าและหาทางหลับนอนกับข้าขึ้นมา ก็อาจจะท้องได้"
สีหน้าของโจวฉือหลงแสดงความเดียดฉันท์ผู้เป็นพระชายาเอกอย่างเห็นได้ชัด หลิวเซิงได้แต่กลืนก้อนแข็งที่มันจุกแน่นขึ้นมาลงคอไป ในใจทั้งผิดหวังและชิงชังตนเองยิ่งนักที่เคยเผลอใจไปหลงรักคนผู้นี้
...นางยังนับว่าคิดถูกที่ไม่เปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงนี้ให้เขาได้เห็น