หมอเถื่อนกระชากรัก

“อันดา” เขาเรียกชื่อเธอเสียงลอดไรฟัน ราวกับไม่เชื่อสายตาตัวเอง
อันดารีบก้มหน้าหลบสายตาคู่นั้น ตัวเธอสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ เธออยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เหลือเกิน แต่ขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งจนก้าวไม่ออก
“สวัสดีค่ะท่านประธาน” เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นเครือ แต่ก็ทำได้ยากเหลือเกิน
ภาวัตรก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวอันดาแทบจะหมดไป เขาหยุดยืนตรงหน้าเธอ ไล่สายตามองชุดแม่บ้านซอมซ่อตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูแคลนที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้รับจากผู้ชายที่เคยบอกรักเธอสุดหัวใจ
“นี่เหรอชีวิตที่ดีกว่าที่เธอเลือก” น้ำเสียงของเขาเย็นยะเยือก บาดลึกลงไปในใจคนฟัง
“ทิ้งผมไปเพื่อมาเป็นคนขัดส้วมเนี่ยนะ