คุณหมอกำราบรัก

ที่คฤหาสน์หรูหรา ซึ่งคุณปู่และคุณย่าเป็นผู้สร้างขึ้นมากับมือ กลิ่นยาและเสียงเครื่องช่วยหายใจทำงานแผ่วเบา คุณหมอณดลนั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียงคุณย่า มือเหี่ยวแห้งที่เคยกล่อมเกลาเขามาตั้งแต่แบเบาะวางลงบนมือของเขาอย่างสั่นเทา


+++++++++++++++++


คำพูดนั้นเหมือนคีมเหล็กที่บีบหัวใจของคุณหมอณดล เขาเป็นหมอที่รักษาคนไข้มานับพัน แต่เขากลับรักษาความต้องการของตัวเองไม่ได้

______________________

บทสนทนาเริ่มรุนแรงขึ้นเมื่อความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นความเกรี้ยวกราด หญิงสาวพยายามจะเดินหนี แต่ทว่าคุณหมอณดลคว้าต้นแขนเธอไว้แน่น แรงอารมณ์ที่ถูกกดทับมาทั้งคืนบวกกับความกลัวที่จะสูญเสียเธอไปทำให้เขาสติขาดผึง
"ปล่อยนะ ไปหาคู่หมั้นของคุณหมอโน้น"
ทอฝันผลักอกเขาอย่างแรงและตบเข้าที่ใบหน้าของเขาจนหน้าหัน
ความเจ็บที่ใบหน้าไม่เท่าความเจ็บที่ใจ คุณหมอณดลหันกลับมาจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นและแรงปรารถนา เขาไม่ฟังคำทัดทานใดๆ อีกต่อไป เขาคว้าร่างบางเข้ามาปะทะอกแล้วบดจูบลงไปอย่างรุนแรงและเอาแต่ใจ มันเป็นจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความขมขื่นและการครอบครอง ทอฝันดิ้นรนในตอนแรกแต่ด้วยพละกำลังที่ต่างกันและรสสัมผัสที่ปนเปไปด้วยความรักที่ยังมีอยู่ ทำให้เธอกลับนิ่งงันและปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มท่ามกลางจูบที่รุนแรงนั้น
คุณหมอณดลถอนริมฝีปากออกอย่างช้าๆ หน้าผากยังคงชนกับเธอ ลมหายใจหอบถี่ "ผมไม่ยอมเสียทอฝันไป ต่อให้ผมต้องเป็นคนเลวในสายตาใคร ผมก็ไม่ยอมเสียทอฝันไปเด็ดขาด"