ยัยคุณหนูตัวแสบของมาเฟีย

ในวันที่โลกทั้งใบถล่มลงมา... ทางรอดเดียวที่เหลือคือ เข้าไปอยู่ใน 'กรง' ของอสูรร้าย

เมื่ออาที่เป็นที่พึ่งสุดท้ายหายตัวไป ทิ้งไว้เพียงจดหมายหนึ่งฉบับและร่างของ 'ปันรัก' ที่ถูกส่งไปเป็น 'ตัวประกัน' ในมือมาเฟียผู้ไร้หัวใจอย่าง 'เมฆา' เขาคือมัจจุราชที่มองความรักเป็นเรื่องไร้สาระ และมองเธอเป็นเพียงขยะชิ้นหนึ่งในบ้าน

...กฎของเขาคือเด็ดขาด...

...บทลงโทษของเขาคืออาญาเถื่อน!...

"กฎของการอยู่กับฉัน... อย่าทำให้ฉันสนุก เพราะถ้าฉันสนุกขึ้นมา... เธอจะไม่มีวันได้รับอนุญาตให้ 'เบื่อ' อีกเลยตลอดชีวิต'

----------------------------------------------------------------------------------------

เมฆา
อายุ 35 ปี

ผู้นำตระกูลมาเฟียที่ขึ้นชื่อเรื่องความอำมหิต เขาเติบโตมาในนรกที่พ่อเรียกว่า 'ความรัก' ถูกบ่มเพาะด้วยเลือดและหยดน้ำตาจนหัวใจด้านชา เมฆาถูกบังคับให้จับปืนก่อนจับดินสอ สำหรับเขา ความเมตตาคือจุดอ่อนและความรักคือเรื่องลวงโลก สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือการใช้ทุกคนเป็นเครื่องมือระบายความแค้นที่สะสมมาทั้งชีวิต

ปันรัก
อายุ 24 ปี

ใครๆ ก็เรียกฉันว่า "คุณหนูปันรัก" เพราะใบหน้าสวยจัดราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบ แต่ตัวตนจริง ๆ ของฉันมันใจนักเลง แสบ ซ่าและไม่ยอมก้มหัวให้ใคร โดยเฉพาะพวกมาเฟียป่าเถื่อน! ฉันเติบโตมาในความดูแลของ 'อาปัท' ท่านคืนโลกทั้งใบที่ฟูมฟักฉันมาดั่งไข่ในหิน... แต่แล้วโลกใบนั้นก็พังทลาย เมื่ออาปัทถูกเพื่อนสนิทหักหลังจนหมดตัวและสิ่งมีค่าเพียงสิ่งเดียวที่อาปัทเหลือไว้ใช้ค้ำประกันกับเจ้าหนี้เลือดเย็นอย่าง 'เมฆา' ก็คือ... ตัวฉันเอง

----------------------------------------------------------------------------------------

พระเอกสายวีน vs นางเอกสายปั่น
**พระเอกคลั่งรัก (แบบโหดๆ) ไม่ซับซ้อน ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ**

----------------------------------------------------------------------------------------

เมฆา (อาเมฆ) x ปันรัก

"จะทำอะไรก็ทำไป แต่อย่าคิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอมาเดินเสนอหน้าอยู่ในห้องนี้ฟรี ๆ" เมฆาส่งเสียงเหี้ยมตามหลัง
ทันทีที่ได้ยินฉันชะงักมือที่กำลังหยิบกาน้ำร้อน หันกลับมาเอียงคอเล็กน้อยอย่างกวน ๆ
"อ้าว... เมื่อกี้คุณเพิ่งบอกเองไม่ใช่เหรอคะ ว่าไม่อยากเลี้ยงปลิง รักก็กำลังจะแปลงร่างเป็นมดงานให้คุณอยู่นี่ไงคะ"
"มดงานบ้านเธอใช้ปากทำงานหรือไง?" เขาพุ่งเข้ามาประจันหน้า พลางยกมือบีบคางบังคับฉันให้สบตา "ในเมื่ออยากอยู่ที่นี่นัก ฉันก็จะตั้งกฎ... และถ้าเธอทำไม่ได้แม้แต่ข้อเดียว ฉันจะฝังเธอไว้ที่หลังบ้านโดยไม่ต้องรอให้อาเธอมาอนุญาต"
ฉันไม่ดิ้นรนแต่กลับจ้องตาเขาเขม็ง "ว่ามาค่ะ รักฟังอยู่"
"ข้อแรก... ฉันเกลียดเสียงดัง" เมฆาหรี่ตาลง "ห้ามพูดถ้าฉันไม่ได้ถาม อย่ามาทำเสียงออเซาะน่ารำคาญใส่ฉัน เพราะมันฟังดูปลอม จนฉันอยากจะตัดลิ้นเธอทิ้ง"
"ข้อสอง... อย่าสะเออะทำตัวเป็นเจ้าของห้อง" เขากดเสียงต่ำ "ที่นี่คือเขตหวงห้าม โดยเฉพาะ... เตียงของฉัน ห้ามขึ้นไปยุ่งเด็ดขาด ถ้าฉันเห็นรอยยับที่ไม่ใช่ฝีมือฉัน... เธอจะได้ไปนอนในกรงหมาแทน"
"และข้อสุดท้าย..." เมฆาโน้มใบหน้าลงมาจนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกัน "อย่าพยายามทำตัวสำคัญ คิดจะเปลี่ยนใจฉัน... เพราะสิ่งที่เธอจะเจอไม่ใช่ความรัก แต่เป็นนรก ที่จะทำให้เธออ้อนวอนขอความตายทุกวินาที"
ฉันนิ่งฟังจนจบ แทนที่จะหน้าถอดสี ฉันกลับขยับยิ้มละไม มือเล็ก ๆ ของฉันค่อย ๆ แตะหน้าอกซ้ายของเขาเบา ๆ
"กฎเยอะจังค่ะ... แต่ขอถามหน่อยนะคะ"
"อะไร?" เขาถามกลับเสียงห้วน
"ที่บอกว่าห้ามพูดถ้าไม่ได้ถามน่ะ... ถ้าตอนที่คุณเจ็บจนปางตาย รักควรจะยืนดูเงียบ ๆ ตามกฎ หรือควรจะ 'จุ้นจ้าน' ช่วยชีวิตคุณดีคะ?"
ฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนเมฆาเป็นฝ่ายชะงัก
"ส่วนเรื่องเตียง... ไม่ต้องห่วงค่ะ รักชอบนอนพื้นมากกว่านอนกับคนไม่ปกติ" ฉันผละตัวออกอย่างคล่องแคล่ว "กาแฟดำไม่น้ำตาลนะคะ... รอแป๊บนึงนะคะ...อาเมฆ"
"ถ้าไม่อร่อย... ฉันจะเปลี่ยนจากกินกาแฟ เป็นกินเลือดในปากเธอแทน!"

----------------------------------------------------------------------------------------
แกร๊ก...
กลอนประตูห้องน้ำที่ฉันคิดว่าล็อกดีแล้ว กลับถูกปลดออกอย่างง่ายดายด้วยกุญแจสำรอง ร่างสูงใหญ่ในสภาพเปียกโชกเดินเข้ามาในห้องน้ำที่เต็มไปด้วยไอน้ำ เขาไม่ได้ใส่เสื้อเชิ้ตแล้ว เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่มีหยดน้ำเกาะและรอยสักมังกรที่ดูน่าเกรงขาม
แววตาของเขาตอนนี้... มันไม่ใช่แค่ดุ แต่มันคือ ความจิต ที่พุ่งทะลุปรอท
"อะ ออกไปนะ! รักอาบน้ำอยู่!" ฉันแผดเสียง พยายามใช้มือปกปิดจุดสงวนของร่างกาย สองเท้าถอยรนเบียดตัวเข้าหามุมกำแพง ฝักบัวยังคงปล่อยน้ำรดตัวเราทั้งคู่จนเปียกปอนไปหมด
"อาบด้วยกันสิ... จะได้สะอาดทั่วถึงไง"
เมฆาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนฉันแล้วกระชากเข้าหาตัว แรงมหาศาลทำให้ฉันถลาไปปะทะกับแผงอกอุ่นร้อนของเขา ฉันพยายามดิ้นหนีสุดชีวิตเพราะตอนนี้หน้าอกเปลือยเปล่าฉันถูไถเบียดเสียดไปกับอกแกร่งของเขา เขาใช้แขนข้างหนึ่งรวบเอวฉันไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก ส่วนมืออีกข้างบีบคางฉันให้เชิดขึ้น
"เก่งจังเลยนะ... เมื่อกี้ยังทำซ่าโยนฉันลงบ่ออยู่เลย ตอนนี้ทำไมตัวสั่นเป็นลูกนกแบบนี้ล่ะ?" เขากระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่ามัวแฝงไปด้วยความแค้นที่ปนเปกับความต้องการ
"คุณมันบ้า... ออกไป!" ฉันพยายามจะข่วนหน้าเขา แต่เมฆากลับรวบมือฉันทั้งสองข้างด้วยมือเดียว
เขานิ่งไปครู่หนึ่ง จ้องมองหยดน้ำที่ไหลผ่านใบหน้าฉันลงไปช้า ๆ จนไปหยุดอยู่ตรงอกคู่งามที่กำลังกระเพือมสั่นด้วยความตกใจ แววตาของเขาดูว่างเปล่าแต่คุกคามจนฉันเริ่มหวาดกลัวจริง ๆ
"รู้ไหมว่าคนอย่างฉัน... ถ้าเกลียดอะไร ฉันจะทำลายมันทิ้ง แต่ถ้าฉันถูกใจอะไร... ฉันจะขังมันไว้ในกรง ไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย"
เขาโน้มหน้าลงมาจนสันจมูกโด่งซุกไซ้ที่ซอกคอเปียกชื้นของฉันอย่างแรง ฟันคมฝังลงบนไหล่บางจนฉันอุทานด้วยความเจ็บ
"อ๊ะ!"
"เธอต้องชดใช้ที่ทำฉันเสียหน้า เตรียมตัวขัดอย่างอื่นที่ไม่ใช่บ่อปลาได้เลย... ปันรัก"

----------------------------------------------------------------------------------------

ซื้อผ่าน Web / Android ราคา 219 บาท
ซื้อผ่าน ios ราคา 239 บาท