ทะลุมิติมาเป็นฮองเฮาโง่เขลาที่ถูกทิ้ง

"จาก 'ฮองเฮาโง่เขลา' ที่ถูกทิ้งขว้าง...
สู่ 'ยอดดวงใจ' ที่เหนือกว่าบัลลังก์มังกร"
ศึกนอกสงบลงแล้ว แต่ศึกในใจเพิ่งจะได้รับคำตอบ...
เมื่อฮ่องเต้จอมซึนต้องวางทิฐิ
เพื่อพิสูจน์รักแท้ต่อสตรีที่เขาเคยเมินเฉย
บทสรุปของครอบครัวที่เริ่มต้นจาก 'ติดลบ' สู่ความอบอุ่นที่เติมเต็มหัวใจ
มาร่วมเป็นสักขีพยานใน "กำเนิดมังกรน้อย"
และบทส่งท้ายที่หวานละมุนจนน้ำตาลต้องเรียกพี่!
ใครที่รอสมน้ำหน้าฮ่องเต้ ระวังจะเผลอใจอ่อนให้ 'คุณพ่อดีเด่น' คนนี้ไม่รู้ตัว!

********************************
ทว่า ภายในห้องบรรทมที่ถูกกล่าวขานถึง
ไป๋ลี่หลินกำลังนั่งนวดขมับอยู่บนเตียง
ไม่ใช่เพราะอ่อนเพลียจากกิจกรรมเข้าจังหวะแต่อย่างใด
เพราะเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นนอกจากนอนเบียดกันแย่งผ้าห่ม
แต่เป็นเพราะความปวดหัวที่ต้องตื่นมาพบกับสายตา 'จับผิด' ของลูกสาว
อิงเอ๋อร์นั่งกอดอกมองมารดา แก้มป่องๆ พองลมอย่างน่าเอ็นดู
"เสด็จแม่..." เด็กน้อยเอ่ยเสียงเคร่งขรึมเกินวัย
"เมื่อคืนทำไมเสด็จพ่อนอนกรนดังจังเพคะ? อิงเอ๋อร์นอนไม่หลับเลย"
ไป๋ลี่หลินหลุดขำพรืด รีบดึงลูกสาวมากอด
"โถ... แม่ขอโทษนะลูก พ่อเจ้าคงเหนื่อยจากการ...
เอ่อ... จากการบริหารบ้านเมืองและการกินเยอะเกินไป"
นางลูบหัวลูกสาวเบาๆ "คืนนี้แม่สัญญาว่าจะไม่ให้เขามากวนเจ้าอีก ดีไหม?"
"ดีเพคะ!" อิงเอ๋อร์พยักหน้าหงึกหงัก
"อิงเอ๋อร์ชอบนอนกอดเสด็จแม่คนเดียว นุ่มกว่าเสด็จพ่อตั้งเยอะ เสด็จพ่อตัวแข็งเหมือนหิน แถมยังมีหนวดทิ่มแก้มด้วย"
ไป๋ลี่หลินยิ้มบางๆ สายตามองไปที่หมอนใบข้างๆ ที่ยังมีรอยยับยู่ยี่
แม้ปากนางจะบอกลูกเช่นนั้น แต่ลึกๆ ในใจกลับปฏิเสธไม่ได้ว่า...
การมีใครสักคนนอนอยู่ข้างๆ ในคืนที่วังเวงเช่นนี้ มันก็ทำให้รู้สึก 'ปลอดภัย' ขึ้นมาอย่างประหลาด