พิษรักชายาไร้ศักดิ์

จากเด็กหญิงตัวน้อยที่อดีตฮ่องเต้ทรงเอ็นดู สู่พระชายาเพียงในนามที่ท่านอ๋องห้าชิงชัง...
"ลี่ฉุน" ไม่เคยต้องการวาสนาที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด แต่นางมิอาจขัดราชโองการได้ ส่วน "เฉินซี" เขาเชื่อมาตลอดว่านางคือตัวกาลกิณีที่ใช้เล่ห์กลล่อลวงเสด็จพ่อของเขาจนต้องเสียสัตย์ ทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้นางจึงมีเพียงความเกรี้ยวกราดและจุมพิตที่แฝงไปด้วยเพลิงโทสะ


"ลี่ฉุนในเมื่อเจ้าอยากเป็นพระชายานัก ข้าก็จะยัดเยียดตำแหน่งนี้ให้จนเจ้าต้องร้องขอชีวิต!"


================


ความร้ายกาจที่ได้รับยังไม่ทันจางหาย เฉินซีก็รุกรานริมฝีปากบางของลี่ฉุนอีกหนอย่างย่ามใจ แรงโทสะที่ผสมปนเปไปกับความลุ่มหลงในกลิ่นกายสาวชาวบ้าน ทำให้เขาบดจูบนางอย่างหนักหน่วงราวกับจะย้ำเตือนสถานะของเล่นที่เขาเพิ่งประกาศไป
ลี่ฉุนได้แต่ครางอื้ออึงในลำคอ มือบางพยายามผลักไสแผงอกกว้างที่แข็งแกร่งดุจหินผา พลางมีน้ำตาแห่งความอัดอั้นไหลซึมลงมาอาบแก้ม
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
"ทูลท่านอ๋อง... ฮ่องเต้และอดีตฮ่องเต้เสด็จมาถึงหน้าตำหนักแล้วเพคะ!"
เสียงนางกำนัลหน้าห้องสั่นเครือด้วยความรีบร้อน
เฉินซีชะงักกึก เขาถอนจุมพิตออกอย่างเสียดาย ดวงตาคมปรายตามองริมฝีปากที่บวมเจ่อของลี่ฉุนด้วยสายตาผู้เหนือกว่า ก่อนจะสะบัดตัวลุกขึ้นจัดแจงฉลองพระองค์ให้เข้าที่ "หึ... เสด็จพ่อกับเสด็จพี่ช่างมาได้ถูกเวลาเสียจริง"