Fire นายหัวเปลวตะวันโคตรหวงก้าง

ทำทรงตั้งนาน คิดว่าน้องจะกลับมาจีบ สรุปน้องเทเพราะเล่นตัว ตอนแรกหลงตัวเองแทบตาย พอน้องเอาจริงแทบก้มกราบ

เพราะคนที่เทียวไล้เทียวขื่อหายหัวไปเรียนเมืองกรุงตั้ง 8 ปี จากเด็กมัธยมตัวจ้อย กลับมาเป็นหมอรักษาวัว รักษาควาย การกลับมาของ 'มิลัน' ทำให้ 'นายหัวเปลวตะวัน' เผลอหลงคิดว่าอีกฝ่ายจะกลับมาจีบดังที่เคยเป็นในอดีต แต่ผิดคาด กลับมาครั้งนี้นอกจากไม่จีบ ไม่ตอแย แถมยังจิกกัดไม่เลิก

"ศิลปะการจีบใหม่ของเราเหรอ คนอย่างพี่ไม่หลงกลเราหรอก"

"ใครจีบพี่ตะวัน อย่าหลงตัวเองได้ไหม สวยกว่าไอ้ทุยควายบ้านฉันแค่นิดเดียวเอง"

คนอย่าง 'พี่ตะวัน' ที่เคยหยิ่งนักหยิ่งหนา จีบแทบตายไม่เคยเหลียวมอง เกิดหลงตัวเองขึ้นมาคิดว่าคนอย่างเธอจะกลับมาจีบอีก สมองกลับ เลี้ยงวัวจนสมองกลายเป็นวัวไปด้วยแล้วกระมัง

"ปวดหัว"

"ก็ไปคลินิกรักษาคน ที่นี่มีแต่เข็มเบอร์ 18 ไว้ฉีดยาวัวจะเอาไหม"ว่าแล้วก็ชูเข็มที่ใหญ่เกือบเท่าแขนตัวเองขึ้นมา

"กินข้าวยัง" ตะวันยังคงหน้ามึนนั่งลงบนโซฟาไม่ยอมลุก

เมื่อก่อนไม่สนใจเดี๋ยวนี้มาหาทุกวัน

เมื่อก่อนไม่สนใจเดี๋ยวนี้ใครมาจีบก็ตามฟาดงวงฟาดงาเหมือนช้างตกมัน

เมื่อก่อนไม่สนใจเดี๋ยวนี้ไล่ให้ตายก็ไม่ยอมไปไหน

ระหว่างที่มิลันเทียวไปเทียวมาที่คลีนิกกับไร่แสงตะวันมันก็มีเรื่องแปลกๆที่ชวนให้สัตวแพทย์สาวสงสัย ใครก็หลงคิดว่าเธอคือคุณหนูแสนบอบบาง มีก็แต่เจ้าของฟาร์มอย่างพี่ตะวันเท่านั้นแหละที่รู้ว่ามันไม่ใช่

เปลวตะวันโคตรจะปวดหัวกับคนน้องที่เพิ่งกลับมา เปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากที่คิดว่าคงได้รำคาญหูอีก กลับเป็นตัวเองที่ต้องไล่ตาม แถมปัญหาในฟาร์มก็รุมเร้า จนคนน้องอย่างมิลันต้องเข้ามาช่วยเหลือ อยู่กรุงเทพเสียนานไม่คิดว่าจะยังจับปืนได้

เพราะหน้าที่ของสองตระกูลทำให้ต้องช่วยเหลือกันในการปกป้องผืนป่าและบ้านเกิด มิลันอยากตัดขาดกับไอ้คนหลงตัวเองแทบแย่ แต่ก็ต้องช่วย เมื่อก่อนก็เห็นจัดการคนเดียวได้ เดี๋ยวมีแกล้งทำเป็นอ่อนแอ ดูก็รู้ว่าเสแสร้งแต่มิลันก็ปฏิเสธหน้าที่ตัวเองไม่ได้