Icon Close

สาวเทื้อ

สาวเทื้อ
โดยnuptong
สำนักพิมพ์nuptong
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
11 Rating
ประเภทไฟล์
pdf, epub
วันที่วางขาย
17 มกราคม 2565
ความยาว
116 หน้า (≈ 21,859 คำ)
สาวเทื้อ
โดยnuptong
สาวเทื้อ
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
11 Rating
แจ้งสำหรับผู้ที่โหลดเล่มโอ้มาลีวันแรกๆ ตามที่ผู้เขียนได้แจ้งไว้ก่อนจะส่งไฟล์สาวเทื้อให้เมพนะคะ โปรดเปิดดูก่อนว่ามีไฟล์สาวเทื้อแถมไปหรือยัง เพราะบางคนไม่ได้ติดตามเพจและเวปที่ลงให้อ่านที่ได้แจ้งไว้ เกรงว่าจะไม่รู้และโหลดซื้อซ้ำอีกค่ะ
.....................................................................................................................................................
นังบ่าวต่ำต้อยหรือจะรักษาวาจาสัตย์ในวันนั้นไว้ได้ บ่าวรับใช้บนเตียงเลี้ยงไม่เชื่องมีให้เห็นมานักต่อนักแล้ว หลายวันที่ผ่านมาหล่อนรอทีเผลอเท่านั้น สบโอกาสเหมาะก็รีบหนี ดีที่นังติ้วมันไปเห็นเข้าเสียก่อน
“ไปไม่ทันเจ้าค่ะ พ่อครูน่าจะเข้าใจ ถึงเวลาที่อยากปลดปล่อยไม่ว่าบ่าวหรือนาย เอาช้างมาฉุดก็หยุดมันไม่ได้”
ใบตองพูดถึงขี้แต่ตาเฒ่าของหล่อนคิดไปถึงเรื่องสัปดน
“พ่อครูเจ้าคะ ฟังบ่าวพูดก่อน” ใบตองพยายามขอโอกาสให้ตัวเองได้พูดความจริง แต่จะมีประโยชน์อันใดเล่าในเมื่อต่อให้มีโอกาสพูดท่านก็ไม่เชื่อ
ตาเฒ่าไม่ฟังสาวเทื้อ ไอ้แหวงหยิบไม้หวายมาให้พอดี ท่านไม่เคยเฆี่ยนตีบ่าว ผู้ที่ทำหน้าที่นี้คือไอ้แหวง ใบตองเป็นบ่าวคนแรกที่ท่านเฆี่ยน
“จับมันมัดไว้กับเสาเรือน แล้วแก้ผ้าออกให้หมด”
ใบตองหน้าซีดเผือดน้ำตาร่วงพรู ไม่จริง ท่านต้องไม่ทำเช่นนี้กับหล่อน
ไอ้แหวงจับตัวใบตองมัดไว้กับเสาเรือน แล้วถอยออกไปในทันใด เวลานี้มีเพียงนังติ้วและนังม้วนนั่งหมอบอยู่ที่พื้น หน้าที่แก้ผ้าใบตองเป็นของนังม้วน ทว่ามันกลับนั่งนิ่งไม่ไหวติง
“นังม้วน กูสั่งให้แก้ผ้านังตอง มึงหูแตกรึ” ร่างแกร่งแทบสั่น นี่บ่าวไม่เชื่อฟังท่านเลยกระนั้นรึ
“รอก่อนนะเจ้าคะ บ่าวจะเข้าป่าเจ้าค่ะ” ว่าแล้วก็ลนลานลุกขึ้นวิ่งไปท้ายเรือนในทันใด
“นังม้วน!” ท่านตะคอกมันเสียงกร้าว แต่นังม้วนวิ่งแจ้นจากไปแล้ว มีแต่เสียงเท่านั้นที่ดังลอยมาให้ได้ยินแว่วๆ ว่า...
“บ่าวจะไปดูขี้”
ตาเฒ่าหันรีหันขวางฮึดฮัดขัดใจ ราวกับตัดสินใจไม่ได้
“ให้บ่าวเอาหวายไปเก็บไหมเจ้าคะ รอนังม้วนกลับมาจากดูขี้ก่อน แล้วค่อยตัดสินความกันอีกที ถ้าหากนังตองผิดค่อยไปหยิบหวายมาอีกครั้งเจ้าค่ะ” นังติ้วเสนอหน้า น้ำเสียงนั้นไม่ได้ส่อแววกระแนะกระแหนแต่ทำให้คนฟังรู้สึกอาย
“นังติ้ว! หุบปากเอ็งซะ” นังติ้วทำให้ท่านรู้สึกอับอาย
รอนังม้วนกลับมาจากดูขี้รึ! นี่ท่านกลายเป็นคนไม่เด็ดขาดไปตั้งแต่เมื่อใดกัน ปกติพื้นนิสัยเป็นคนชอบความรวดเร็ว ตัดสินใจเด็ดขาดในทุกเรื่อง ไม่เคยลังเลหรือคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก
“เจ้าค่ะ บ่าวผิดไปแล้ว อภัยให้บ่าวด้วย”
“จะไปไหนก็ไป ไปให้พ้นๆ หน้าข้า” คนเยี่ยงท่าน เสียท่าไม่ว่าเสียหน้าไม่ได้ นังติ้วทำให้ท่านรู้สึกเสียการปกครอง
“บ่าวขอนั่งรอนังม้วนนะเจ้าคะ อยากรู้เรื่องขี้เจ้าค่ะ”
ใบตองรู้สึกชิงชังนังติ้วจนอยากจิกหัวมันโขกกับเสาเรือน แม่สาวเทื้ออาฆาตแค้นเมียตาเฒ่าติดสัด วันใดมีโอกาสจะเอาคืนให้สาสม
“นังติ้ว ข้าจะเฆี่ยนเอ็งก่อนนังตองเสียดีไหม”
ท่านเงื้อไม้หวาย นังติ้วลุกขึ้นถลกผ้าถุงเปิดแหน่บในทันใดทว่าคนหนึ่งไปก็มีอีกคนเข้ามา แทบไม่ทันจะหายใจได้คล่องเสียด้วยซ้ำ
“คุณพี่ขา เกิดอะไรขึ้นคะ นังบ่าวคนใหม่มันแอบหนีออกจากเรือนหรือคะ”
ถามเองตอบเองเสียเสร็จสรรพ แล้วแม่กลอยจะถามท่านทำไมกัน
“ใช่” ท่านพยักหน้าให้แม่กลอย เมียคนสุดท้ายที่อายุน้อยที่สุด
“นังม้วนไปไหนเสียล่ะคะ ไยไม่มาทำหน้าที่ของตัวเอง”
แม่กลอยปลดผ้าแถบของใบตอง
“ไม่นะ อย่ามาแตะต้องตัวข้า” ใบตองสะบัดตัวแรงๆ แต่มีหรือจะหลุดพ้นจากพันธนาการ
ประเภทไฟล์
pdf, epub
วันที่วางขาย
17 มกราคม 2565
ความยาว
116 หน้า (≈ 21,859 คำ)
เขียนรีวิวและให้เรตติ้ง
หนังสือเล่มนี้ เปิดให้แสดงความคิดเห็นได้เฉพาะผู้ที่มีหนังสือฉบับเต็มเท่านั้น