ฃวดฅนอยู่หนใด

อักขราพิภพ ดินแดนที่พยัญชนะ 44 ตัว สระ วรรณยุกต์ และเครื่องหมายพิเศษ
ในภาษาไทยล้วนมีชีวิต พวกเขาทั้งหลายคือตัวตนของพวกเขาเอง
อย่างที่มนุษย์ได้กำกับและบัญญัติให้เขาเป็น ตัวอย่างเช่น กอไก่คือกอไก่
ซึ่งหมายถึงไก่ที่มีตัวเป็นไก่ มีปีก มีหาง มีขา มีเดือย ลำตัวปกคลุมด้วยขนไก่
แต่พูดได้ ฆอระฆังสามารถส่งเสียงดังเหง่งหง่างเองได้โดยไม่ต้องให้ใครมาตี
แน่นอนว่าเขาพูดได้แม้ไม่มีปาก ส่วนมอม้าคือม้าอาชาคึกคักมีสี่ขาร้องฮี้ๆ
วิ่งกุบกับ พูดได้อีกเช่นกัน และเรื่องยุ่งๆ ก็เกิดขึ้นเมื่อพยัญชนะสองตัวหายไป
ก็คือ ฃอฃวด และฅอฅน พยัญชนะที่เหลือจึงร่วมแรงร่วมใจกันออกตามหา