ทหารเอกพระบัณฑูร

ทหารเอกพระบัณฑูร : เดิมพันด้วยชีวิต ลิขิตด้วยหัวใจ

ท่ามกลางมรสุมทางการเมืองปลายรัชสมัยกรุงศรีอยุธยา "เดือน" หรือ หลวงกลาโหมราชเสนา ทหารเสือคู่พระทัยแห่งเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร (พระบัณฑูร) ต้องเผชิญกับบททดสอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต เมื่อความจงรักภักดีมิใช่เพียงการจับดาบสู้ศัตรู แต่คือการพา "พระองค์หญิง" พระธิดาของเจ้านายเหนือหัว หลบหนีจากเภทภัยในราชสำนักที่หมายจะเอาชีวิต

จากยอดหอคอยสูงศักดิ์สู่ความยากไร้ในท้องทุ่ง เขาจำต้องยอมเป็นกบฏต่อแผ่นดินเพื่อรักษาเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้านาย ละทิ้งยศถาบรรดาศักดิ์พาเธอระหกระเหิน เปลี่ยนนามและฐานะเป็นเพียงชาวบ้านสามัญนามว่า "แม่กาหลง" เพื่อความอยู่รอด ความใกล้ชิดท่ามกลางความลำบากได้ถักทอสายใยรักอันลึกซึ้งที่มิอาจเปิดเผย

ทว่า เมื่อกลองรบดังขึ้นและข้าศึกประชิดเมือง เลือดขัตติยะและจิตวิญญาณแห่งทหารกล้าก็ไม่อาจอยู่นิ่งเฉยได้ เดือนต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ ระหว่างการซ่อนตัวเพื่อความปลอดภัย หรือจับดาบขึ้นสู้อีกครั้งเพื่อปกป้องแผ่นดินเกิดจนลมหายใจสุดท้าย

พบกับผลงานอมตะจากปลายปากกาของ "ไม้ เมืองเดิม" ยอดนักเขียนชั้นครู ผู้หยิบยกเหตุการณ์จากพระราชพงศาวดารและ "นิราศธารโศก" มาถักทอเป็นนวนิยายขนาดสั้นที่เปี่ยมไปด้วยความเข้มข้น และจะทำให้คุณอิ่มเอมไปกับบทสรุปแห่งรักใน "ทหารเอกพระบัณฑูร"

............................................

มือชุ่มและลื่นเลือดที่สวมธำมรงค์ก็จูงพระกร หลีกศพอันหาหัวมิได้ หลีกซากสะพายแล่งและแขนขามิติดตัว ออกสู่หน้าลานพระตำหนัก ให้ทหารเข้าไปล้อมอีกเป็นชั้น ๆ หมู่ละ ๓ หรือ ๕ และแยกออกประตูวัง แสงเดือนก็ขับด้วยแสงเพลิงทั่วพระนคร เสียงทั่วพระนครนั้นล้วนแต่อาวุธกระทบกันยิ่งจลาจล เสียงไห้เหมือนพระนครตื่นร้องไห้ระงม เสียงโห่กระหึ่มด้วยพลพม่ายกเข้าสู่กรุงทางด้านป้อมมหาไชย มหาปราสาทอันเป็นที่ประทับงามดังสวรรค์เมืองฟ้านั้น พินาศลงแล้วด้วยเพลิงด้วยฝีมือพม่าข้าศึกเผาผลาญ

พระองค์หญิงก็มิทันได้เก็บทรัพย์สมบัติสิ่งใดติดพระหัตถ์ออกมาเลย จึงได้แต่ทอดพระเนตรลาพระตำหนักน้อยต้นจันทน์ พระตำหนักซึ่งเคยประทับตั้งคอยทหารของพระบัณฑูรถึง ๖ ปีเต็ม แต่การมาเฝ้าของพ่อเดือนกะทันหันนี้ ก็ต้องตะลุยเลือดมาอย่างจงรักภักดี