รัก(ลับ)มาเฟียร้าย

เขาคือน้าชายของเพื่อนสนิท เธอหลงรักเขา เธอสารภาพรักเขา
เธออยู่ในฐานะคนในความลับตลอด 10ปี จนกระทั่งวันหนึ่งเขาต้องแต่งงานกับคนที่เหมาะสม
10ปีที่ผ่านมา มีแค่เธอสินะที่รักเขา...
******************
เจ็ดปีที่ไม่เจอกัน มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาอย่างนั้นหรือ
เมื่อร่างสูงเดินตรงไปยังประตูหลังบ้าน หญิงสาวก็เดินตามมาในระยะที่เขาไม่สามารถมองเห็นเธอได้ เขานั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่งหลังบ้าน ในสวนหลังบ้านเวลานี้ไม่มีเสียงเพลงเล็ดลอดจากภายในบ้าน
เขากำลังสูบบุหรี่
"ขอนั่งด้วยคนนะคะ"
"อืม" คนมากวัยกว่าดับบุหรี่ทันที นั่นยิ่งทำให้เธอประทับใจเขามากขึ้นกว่าเดิม
"หนูชื่อเดียร์น่า น้าเฉินจำได้ไหม" เธอชวนคุยปกติเธอไม่ใช่คนคุยเก่ง แต่เพราะครั้งนี้อาจเป็นโอกาสเดียวที่เธอจะได้คุยกับเขาก็ได้
"อืม" เขาพยักหน้ารับรู้ สายตาเขาจับจ้องใบหน้าเธอนิ่งราวกับต้องการถามว่าเธอต้องการสิ่งใดจากเขากันแน่
"เดียร์มาเรียนหมอที่นี่น่ะค่ะ ใกล้จบแล้ว" เธอบอกเล่าทั้งที่เขาไม่ได้ถาม แต่เธออยากให้เขารับรู้
"อืม"
"น้าพูดได้แต่คำว่า ‘อืม’ เหรอคะ"
"เปล่า ก็ไม่รู้จะพูดอะไร" ริมฝีปากหยักยกยิ้ม นั่นยิ่งทำให้หัวใจของว่าที่คุณหมอสาวเต้นไม่เป็นส่ำด้วยความตื่นเต้นระคนดีใจ
"งั้นเดียร์ขอถามได้ไหมคะ"
"อืม ได้สิ" เขาใจดีอย่างที่เพื่อนของเธอเคยบอกไว้
"น้ามาทำอะไรที่นี่คะ"
"มาทำงาน"
"งานอะไรคะ"
"ก็ลงทุนทั่วไปแหละ" งานของคนรวยสินะ นักศึกษาแพทย์อย่างเธอคงไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูด
การสนทนาเรียบง่ายเกิดขึ้นอย่างสบาย ๆ ภายใต้อากาศอันหนาวเหน็บหากแต่สองหนุ่มสาวต่างวัยกลับมีเสียงหัวเราะให้ได้ยินเป็นระยะ ๆ
ความอุ่นซ่านที่เกิดขึ้นในอกแทบจะล้นปรี่ออกมาจากทรวง มันคงถึงเวลาแล้วสินะ เมื่อเขายกนาฬิกาขึ้นมองเวลา
"เดียร์น่าชอบน้าเฉิน"
ไม่ใช่แค่เธอที่ตกตะลึงกับคำพูดตัวเอง คนตรงหน้าของเธอก็เช่นกัน ไร้เสียงพูดคุยระหว่างเราสองคน
"เข้าบ้านเถอะ อากาศข้างนอกมันหนาว"
เธอกะพริบตาปริบ ๆ หากแต่ก็ยอมเดินเข้าบ้านพร้อมกับเขา เขาไม่ตอบรับหรือปฏิเสธคำสารภาพของเธอ หรือว่านี่คือคำปฏิเสธเมื่อเขามาส่งเธอถึงอะพาร์ตเมนต์แต่ไม่มีคำพูดใดระหว่างกัน
นักศึกษาแพทย์ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า หนึ่งสัปดาห์แล้วที่เธอสารภาพความใจกับเขา หัวใจของเธอยังเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น หากแต่วันนี้หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงมากกว่าเดิมเมื่อเห็นคนที่ยืนรอเธออยู่หน้าอะพาร์ตเมนต์
"น้าเฉิน"
"กลับมาแล้วเหรอ เหนื่อยไหม" คำถามง่าย ๆ เหมือนที่พ่อแม่หรือเพื่อนถาม แต่เมื่อเป็นคำถามที่หลุดจากปากเขาความรู้สึกกลับต่างกัน
"เห็นหน้าน้าก็หายเหนื่อยแล้วค่ะ" เขาหัวเราะกับมุกจีบคนอายุมากกว่าของเธอ
"ขอขึ้นไปกินกาแฟ" เป็นคำพูดที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยินจากคนอย่างเขา หลังจากนั้นเธอกับเขาก็เจอกันบ่อย ๆ และกินกาแฟกันบ่อยขึ้นจากนั้นไม่นานเราก็หันมากินกันเอง
ทางเดินของเธอและเขาเริ่มจากตรงนั้นและหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้นตลอดไป


***********************
นิยายเรื่องนี้อยู่ในซีรีส์ เมื่อลูกเรารักกัน

1.รักคุณหวังผล - Ebook พร้อมโหลด
2.รัก(ลับ)มาเฟียร้าย - เรื่องนี้
3.เพียงใจริรัก - วางจำหน่ายแล้ว

*****************************
ไม่มีนอกกายนอกใจ
นิยายเรื่องนี้มีฉากใช้ความรุนแรง

*ปกนิยายและภาพประกอบเป็นฝีมือโดยนักวาดมืออาชีพ ลิขสิทธิ์ปกเป็นของกาแฟหอมกรุ่น ไม่อนุญาตให้ก็อปปี้ดัดแปลงทำซ้ำหรือนำภาพไปเจนเอไอ หากนักอ่านหรือนักวาดพบเห็นสามารถแจ้งได้ที่เพจ กาแฟหอมกรุ่น*