โซ่ทองคล้อง(ให้)รัก

นี่เป็นอีกครั้งที่ความชั่วมันเอาชนะเธอ แต่มันตรายังคงบอกกับตัวเองให้เข้มแข็ง

...มันไม่ชนะตลอดไปหรอก...

หญิงสาวมองครอบครัวทั้งพ่อแม่และพี่สาวด้วยใจห่วงหาอาวรณ์ ไม่รู้ว่าหากตนไปแล้วทางนี้จะต้องโดนอะไรจากกำนันและลูกชายชั่วคนนั้นบ้าง

แม้จะห่วงแสนห่วง แต่ท้ายที่สุดยังต้องจำใจหอบลูกหนีไปขึ้นรถที่ในตัวเมืองอยู่ดี ทั้งที่ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะหอบกันไปที่ไหน แต่คงต้องไปให้ไกลจากเงื้อมมือของกำนันโทนเสียก่อน

"แม่ ๆ ตูน ๆ ทอทัด (แม่ ๆ การ์ตูน ๆ ในโทรทัศน์) " ระหว่างนั่งรอรถทัวร์เข้ากรุงเทพฯ เจ้าหนูวาจาที่ตื่นเต้นกับภาพหน้าจอทีวีจึงชี้นิ้วป้อม ๆ ให้แม่ดู

แต่เมื่อมันตราหันไปมองกลับต้องหัวใจกระตุกวูบ

บนหน้าจอขนาดใหญ่นั้นไม่ใช่การ์ตูน แต่เป็นข่าวบันเทิงช่องหนึ่ง ภาพที่กำลังฉายเป็นหนุ่มหล่อสาวสวยที่กำลังให้สัมภาษณ์ท่ามกลางนักข่าวมากมายกันอยู่

คนหนึ่งเป็นนางเอกเบอร์หนึ่งของช่องที่เพิ่งจะมีข่าวเลิกรากับสามีไปเมื่อไม่นาน ส่วนอีกคนนั้น...

มันตรากำมือแน่น ใบหน้าหล่อเหลากินคนที่เธอคิดว่าลืมไปแล้วถึงสามปี วันนี้ในหัวกลับฉายชัดขึ้นมาเสียยิ่งกว่าบนจอเสียอีก

...พันตำรวจเอกอิสระ พัฒนพิสิฐ...

(ตอนนี้มีข่าวลือหนาหูมาก ว่าถ่านไฟเก่าระหว่างผู้กำกับอิสระสุดหล่อกับดาราสาวเพียงออกลับมาคุกรุ่นอีกครั้ง อันนี้ไม่ทราบว่าจริงไหมคะ จะประกาศตรงนี้เลยไหม?)

นักข่าวสาวถามขึ้นเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากกลุ่มคนที่รอสัมภาษณ์กันอยู่

อิสระยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวทั้งสองข้าง มันตรายอมรับว่าไม่เคยเห็นเขายิ้มปากแทบฉีกขนาดนี้มาก่อนเลย แถมแก้มก็แดงเสียยิ่งกว่าดาราสาวข้าง ๆ เสียอีก เสียดายที่เขาสวมแว่นดำ เธอจึงไม่ได้เห็นว่าแววตาคู่นั้นมันพราวระยับขนาดไหน

(เรื่องนี้คงต้องเป็นเรื่องของอนาคตนะคะ ถึงตอนนี้เราจะโสดกันทั้งคู่ แต่ว่ามันก็ยังเร็วเกินไปที่จะบอก เอาเป็นว่า...ตอนนี้คีย์เป็นเพื่อนที่รู้ใจที่สุดของออค่ะ)

ดาราสาวตอบอย่างเขินอาย เรียกเสียงจากกองเชียร์ให้ดังขึ้นอีก

(ท่านผู้กำกับล่ะคะ? พูดอะไรหน่อยไหมคะ ยืนยิ้มอย่างเดียวไม่ได้นะคะ?) บรรดานักข่าวเอ่ยแซวชายหนุ่ม

อิสระเลียริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองคนข้าง ๆ แล้วตอบยิ้ม ๆ

(ผมแล้วแต่ออเขาเลยครับ ออว่าใช่ผมก็ใช่)

สิ้นคำตอบนั้นเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นกันระงม มันตราไม่แปลกใจเลยที่ได้ยินคำตอบเช่นนี้ คนเจ้าชู้อย่างเขานี่นะ

"แม่...ตูนแหน่ (แม่ดูการ์ตูนหน่อย)" เด็กหญิงวาจาสะกิดขอเปลี่ยนช่อง

"เป่นมิได้ลุ ทอทัดเขา (เปลี่ยนไม่ได้ลูก โทรทัศน์เขา)" มันตราพยายามอธิบาย

"เขาเบาะ? (ของเขาเหรอ?)" เด็กหญิงทวนคำก่อนจะนั่งกอดอกมองหน้าจอด้วยใบหน้าสุดเซ็ง มันตรามองแล้วก็ขำ

...แม่เห็นหน้าพ่อหนูแม่ก็เซ็งเหมือนกันลูกเอ๊ย...

พลันนั้นหญิงสาวก็สะดุดใจบางอย่างขึ้นมาได้ เมื่อครู่นี้เพียงออไม่ใช่บอกว่า โสดทั้งคู่เหรอ หมายความว่า อิสระไม่ได้แต่งงานกับงามพริ้ง?

หรือแต่งแล้วก็หย่าแล้ว? อาจเป็นไปได้ทั้งคู่ เพราะคงไม่มีผู้หญิงคนไหนทนความเจ้าชู้ของเขาได้หรอก

มันตราครุ่นคิดอยู่หลายอึดใจ สายตามองลูกน้อยสลับกับพ่อของลูกบนหน้าจอไปมา

...ในเมื่อเขาไม่ได้มีครอบครัว อย่างนั้นก็ควรต้องมาร่วมรับผิดชอบชีวิตน้อย ๆ นี้กับเธอด้วยสิ อย่างน้อยก็ขอแค่ให้เธอมีเวลาหางานทำ ให้ได้ตั้งตัวหน่อยก็ยังดี

ดูเอาเถอะ เขามีความสุขขนาดนี้ในขณะที่เธอกับลูกแทบจะเรียกได้ว่าหัวหกก้นขวิด

แล้วเรื่องอะไรเราสองคนแม่ลูกต้องมาทนลำบากกันตามลำพังด้วยล่ะ

"ขนุน ลุเยอะไปหาพ่อบ่อ (ขนุน ลูกอยากไปหาพ่อไหม?) "

"ฮึ...พ่อตาย (ฮึ...พ่อตายแล้ว)" เด็กหญิงตอบแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด มันตราถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับแทบไม่ทัน

...ก็นะ...เธอเป็นคนบอกลูกเองนี่นาว่า...

...พ่อตาย...
______________
…ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ จบคู่กันค่ะ…
***อย่าลืมอ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อนะคะ ซื้อผ่านเวบและแอนดรอยด์จะถูกกว่าค่ะ***