ก็แค่เมียแต่งชั่วคราว

ก็แค่เมียแต่งชั่วคราว
เธอคือเมียที่เขาไม่เคยคิดอยากมี
-------------------------------------------

"ไปพาเมียแกกลับมาอยู่ที่บ้านเดี๋ยวนี้" รุ่งอรุณบอกเสียงฉุน เธออุตส่าห์ย้ำนักย้ำหนาว่าให้ดูแลให้ดี แต่ดูสิ่งที่หลานชายทำสิ มันกลับโยนพรายเพราไปอยู่ที่บ้านพักคนงานเสียได้
"ผม-ไม่-มี-เมีย" ตฤณบอกด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่มีท่าทีสะทกสะท้านแต่อย่างใด
"ฉันให้เวลาแกสิบนาที ไม่งั้นฉันจะเป็นคนขับรถขึ้นไปพาหนูเพรากลับไปนอนที่บ้านแกเอง"
ไม่นานเขาก็ไปถึงบริเวณที่มีบ้านพักคนงานตั้งอยู่ห้าหลัง สายตามองตรงไปยังหลังริมสุดที่เพิ่งมีคนย้ายเข้าไปอยู่
ในจังหวะนั้นเองก็เห็นว่าประตูไม้ถูกผลักออกมา พร้อมการปรากฏตัวของคนที่ทำให้เขาต้องลำบากเดินมารับ แล้วสองเท้าก็ชะงักกึกไป พลันพินิจมองพรายเพราแบบคาดไม่ถึง เป็นเวลาร่วมนาทีกว่าจะละสายตาจากหน้าท้องของหญิงสาวได้
"ท้อง?..." ตฤณเลิกคิ้วพร้อมโยนคำถามไป สายตายังเอาแต่มองพรายเพราที่มีการเปลี่ยนแปลงไม่เลิก เขาเข้าใจคำเตือนของเข้มบวกกับคำกำชับฝากฝังของคนเป็นย่าแล้ว
ฝ่ายพรายเพราก็ชะงักไปเช่นกันยามเห็นตฤณ ก่อนจะก้มหน้ามองหน้าท้องนูนโตของตน แล้วลมหายใจก็ถูกผ่อนออกมาช้าๆ
"ค่ะ เพราท้อง"

-------------------------------------------
โหลดตัวอย่างอ่าน ก่อนที่จะตัดสินใจซื้อนะคะ
-**เรื่องนี้เป็นนิยายที่นักเขียนคิดและเขียนไว้ค่อนข้างนานแล้ว พล็อตจะมีความเก่าไปตามกาลเวลา ไม่ได้สมัยนิยม**
-นักอ่านที่เคยอ่านผ่านเว็บ แนะนำให้อ่านใหม่ค่ะ เพราะมีการรีไรท์เพิ่มเติมเข้าไป
-เรื่องนี้มีความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ (Toxic Relationship) ใครไม่ชอบแนวนี้ ขอให้ผ่านนะคะ
-ถ้านักอ่านท่านใดยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นแนวที่ชอบไหม สามารถหาอ่านตัวอย่างใน Readawrite ได้ค่ะ
หรือถ้าอยากอ่านแนวพระเอกน่ารักๆ แนะนำเป็นเรื่องคุณคี และสามีที่ดีคือ เพื่อนสาวค่ะ
-เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง อาจจะมีไม่สมเหตุสมผลบ้างนะคะ
-ชื่อ บุคคล องค์กร ทั้งหมดในเรื่องเป็นเพียงเรื่องสมมติ
-จบแบบแฮปปี้นะคะ
-ในช่วงจัด promotion แนะนำให้ซื้อผ่านเว็บไซต์จะถูกกว่าค่ะ สำหรับนักอ่านที่ใช้ ios ให้ล็อคอินซื้อผ่านเว็บไซต์
-เกี้ยวเกล้า-