คนชั่วผู้สวมมงกุฎให้จักรพรรดินี (เล่ม1)

ฉันไม่ได้มีความคิดที่อยากจะอยู่ในเกมนี้เท่าไหร่นัก ฉันก็แค่เล่นเกมเพื่อคลายเครียด ถึงแม้ว่าในบางครั้งจะเครียดมากกว่าเดิมก็เหอะ แต่ทว่านั่นมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ในเรื่องของการเล่นเกมเพียงชั่วพักชั่วครู่ กับการต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดไปน่ะ

เพราะว่านี่ไม่ใช่เกมจีบหนุ่มแสนหวานในแบบที่ทำให้หัวใจของสาวๆเต้นตึกตัก แต่ทว่ามันคือเกมการเอาชีวิตรอดต่างหาก..

ฉันเคยเล่นเป็นตัวละครระดับเริ่มต้นเท่านั้นเอง แต่แค่เล่นเป็นตัวละครเริ่มต้น ฉันยังตายก่อนที่จะถึงครึ่งเกมเลย แล้วนี่ฉันต้องเข้ามาอยู่ในร่างขององค์จักรพรรดินีซินต้า ที่มีความยากในระดับ S+

กฎของเกมนี้มีเพียงไม่กี่ข้อเท่านั้น นั่นก็คือทำภารกิจให้สำเร็จและห้ามตาย เพราะเล่นเกมแรกแพ้ไปแล้วดังนั้นฉันจึงต้องเล่นเกมนี้ให้ชนะเพื่อที่จะได้ออกไปจากที่นี่..

แต่ทว่าการที่จะชนะในเกมนี้มันไม่ง่ายเนี่ยนะสิ

“วันนี้ความรู้สึกช้าไปหน่อยไหมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท..กระหม่อมเข้ามาที่นี่ตั้งนานแล้ว พระองค์ยังไม่เดินเข้ามาหากระหม่อมอีกอย่างนี่หรือ?”

สิ่งหนึ่งที่ฉันต้องทำ หากอยากมีชีวิตรอดต่อไป นั่นก็คือการห้ามขัดใจตัวร้ายอย่างเด็ดขาด

“ขออภัยด้วย เราไม่เห็นว่าดยุคเข้ามา..”

“เช่นนั้นในเมื่อเห็นแล้วก็ทรงคุกเข่าสิพ่ะย่ะค่ะ..ต้องให้กระหม่อมมานั่งสอนอีกหรืออย่างไรว่าต้องทำอย่างไรกระหม่อมถึงจะอารมณ์ดีขึ้นมา..”

ไม่ต้องสอนเธอหรอก เรื่องนั้นเธอรู้ดีว่าต้องทำอย่างไร..รู้ดีมากกว่าใครว่าเธอต้องโยนศักดิ์ศรีทุกสิ่งทุกอย่างทิ้งไปให้หมด ในยามที่เธอยืนอยู่ต่อหน้าเขา

“เราเข้าใจแล้วบาสเซส..เพราะอย่างนั้นอย่าโกรธเราเลยนะ”

เธอเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อย เผยให้เห็นถึงลิ้นที่ชุ่มฉ่ำอยู่ทางด้านใน อันที่จริงแค่เธอออดอ้อนนิดๆ หน่อยๆ ความโกรธเคืองของบาสเซสก็จางหายไปจนหมดแล้ว

“ระวังฟันของพระองค์ด้วย..แล้วก็อ้าปากให้กว้างหน่อยสิพ่ะย่ะค่ะ..”

ภารกิจที่เธอต้องทำ คือการเรียกคืนอำนาจจักรพรรดินีของตัวเองกลับมาให้ได้!

ในระหว่างที่เขาทอดสายตา มองเธอเป็นเพียงลูกกระต่ายที่ไร้หนทางต่อสู้ เธอจะต้องหาทางทำให้อำนาจของเขาลดน้อยถอยลง..ทำให้ขุนนางที่อยู่ฝั่งเขา หมดความน่าเชื่อถือในตัวเขาแล้วย้ายฝั่งมาอยู่ข้าเธอให้ได้!

เธอก็แค่ต้องการกลับไปยังโลกที่เคยอยู่เท่านั้น ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้กันนะ!

.

.

คำเตือนจ้า เรื่องนี้มีความรุนแรง มีฉากฆาตกรรม กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ