พี่สาวแสนดี

*กรุณาอ่านก่อนซื้อ*
- เนื่องจากอ้อมตั้งใจเขียนเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องสั้น
ดังนั้นจึงอาจจะไม่ได้ลงลึกในรายละเอียดมากนัก
เน้นความสั้น กระชับ และจบไวค่ะ เนื้อเรื่องไม่ได้ตื่นเต้นหวือหวา
ไม่เน้นเรื่องความรักพระนาง แต่เน้นเรื่องความสัมพันธ์ในครอบครัว
ทั้งพ่อแม่ลูกและพี่น้อง เช่น การดูแลลูก
ดูแลคนที่มีพฤติกรรมการใช้ความรุนแรงค่ะ
กรุณาอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ
- ผ่านการพิสูจน์อักษรแล้ว 1 รอบ ถ้ายังพบว่ามีคำผิด คำซ้ำ หรือคำตกหล่น
สามารถแจ้งได้เลยนะคะ อ้อมจะได้ส่งให้พิสูจน์อักษรอีกท่านช่วยตรวจซ้ำอีกครั้ง
- ซื้อผ่านเว็บจะได้ราคาถูกกว่า iOS ค่ะ

คำโปรย
ความเจ็บปวดและความเกลียดชังในอดีต
บัดนี้ได้หลอมรวมเป็นความรัก ความเมตตา
การให้อภัย และการปกป้อง
แม้ว่าชาติก่อนพวกนางสองพี่น้องจะพลาดพลั้ง
ทำร้ายกันและกันอย่างโหดเหี้ยม
แต่ในชาติภพนี้ พวกนางกลับได้เข้าใจกันและกันอย่างแท้จริง

ฝูฉิงเหยาเคยต้องตายไปพร้อมความผิดพลาด
นางปล่อยให้ความอิจฉาริษยาบังตา
จนผลักไสน้องสาวแท้ ๆ ให้จมลงสู่ความมืดมิด
ทว่าในชาตินี้ นางสาบานว่าจะไม่ยอมให้สิ่งใดมาทำร้ายน้องสาวได้อีก

ตัวอย่าง
ฝูฉิงซินหลับตาลง ปล่อยให้หยาดน้ำตาไหลลงมาตามแก้ม นางกำมีดด้วยมือที่สั่นเทา ซึ่งเป็นมีดเล่มเดียวกับที่แทงเข้าบริเวณซี่โครงของฝูฉิงเหยาก่อนหน้านี้
"เจ้าจะทำอะไร" ฝูฉิงเหยาถามเสียงสั่น
"พี่สาว พิษที่ท่านได้รับ ไม่มียาถอน" ฝูฉิงซินพูดเสียงค่อย "ท่านไม่คิดจะเหลือทางรอดให้ข้า ดังนั้นจึงเลือกใช้พิษที่ไม่มียาใดสามารถรักษาได้"
"มะ... ไม่จริง" ฝูฉิงเหยาทรุดลงแทบพื้น ไม่กล้ายอมรับความจริงว่าดาบที่นางคิดจะใช้ฟันผู้อื่น ได้ฟันถูกลำคอของตนเข้าอย่างจัง "ต้องมี... ต้องมียาถอนพิษสิ"
ฝูฉิงซินหัวเราะทั้งน้ำตา "ข้าเองก็เคยคิดว่าอาจจะมี ขอเพียงข้าอ้อนวอนท่านสักหน่อย ท่านก็จะเห็นถึงความเป็นพี่น้อง และยอมให้ข้ามีชีวิตอยู่ต่อไป"
"..."
"แต่ข้าคิดผิด" น้ำเสียงของฝูฉิงซินฟังดูเจ็บปวด "ท่านบอกกับนักพรตเฒ่านั่นว่า ต้องการพิษที่ไม่มีผู้ใดในปฐพีสามารถรักษาได้ เพื่อให้แน่ว่าข้าจะต้องตายอย่างทุกข์ทรมาน ใช่หรือไม่"
"เจ้ารู้"
"พี่สาว ท่านไม่ได้ฉลาดอย่างที่ตัวเองคิดหรอกนะ สิ่งที่ท่านคิดได้ มีหรือที่ข้าจะคิดไม่ได้"
"ที่แท้ข้าก็วางแผนทุกอย่างบนฝ่ามือเจ้ามาตลอด มิน่าเล่า ข้าถึงไม่เคยเอาชนะเจ้าได้สักครั้ง"
ฝูฉิงซินยิ้มเย็น
"ถึงอย่างนั้น ข้าก็ไม่เคยต้องการให้ท่านต้องเจ็บปวดหรือมีอันตราย แต่ข้าเองก็ไม่อยากถูกท่านทำร้ายเช่นกัน" ฝูฉิงซินมองพี่สาวด้วยสายตาเย็นชา "ท่านรู้ใช่หรือไม่ว่าพิษที่ท่านได้รับ เมื่อเข้าสู่กระแสเลือดแล้ว มันจะค่อย ๆ ทำลายอวัยวะภายในให้ท่านมีแต่ความทรมานจนกว่าจะสิ้นใจ"
"ใช่ ข้ารู้"
ฝูฉิงซินมองหน้าพี่สาว ในดวงตาแข็งกร้าวและเยือกเย็นคู่นั้น ซุกซ่อนความเสียใจเอาไว้อย่างล้ำลึก จนฝูฉิงเหยามองไม่ออก
"หากท่านมีชีวิตอยู่ต่อไป พิษนั่นจะทำให้ท่านทรมานยิ่งกว่าตาย" น้ำเสียงของฝูฉิงซินแผ่วเบา แต่กลับฟังดูน่ากลัวยิ่งนัก
ฝูฉิงเหยารับรู้ได้ถึงอันตราย จึงพยายามถอยหลังหนี
"อย่า ข้าจะหายาถอนพิษเอง" น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยการวอนวิง แต่ฝูฉิงซินกลับยังคงก้าวตามนางมา
"ท่านรู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่มียาถอนพิษ"
"ข้าจะพยายามหามันมาให้ได้"
"ร่างกายท่านจะไม่มีวันทนได้จนถึงตอนนั้น หรือต่อให้ท่านทนได้ ชีวิตที่เหลือก็จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว"
มือของฝูฉิงซินกำมีดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่นางค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหาพี่สาวด้วยแววตาว่างเปล่า

**เนื่องจากเป็นเรื่องที่เขียนจบนานแล้ว แต่เพิ่งได้ลงขาย
อาจจะมีบางอย่างที่ไม่ตรงกับกระแสหรือความนิยมในปัจจุบันนะคะ
ย้ำอีกครั้งว่าโหลดตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อน้า
ขอบคุณมากค่า