รักเก่าใกล้ฉัน My ex is next door

ไรต์อัปเดตตอนพิเศษเพิ่มเติมไปอีก 7 ตอนค่า จุใจกันไปเลยยย
--พร้อมคอมมิกและภาพประกอบน่ารักมากๆๆๆๆ หลายภาพเลยค่า--
.
.
เพราะแมวป่วย ทำให้ซวยได้มาเจอกับ 'แฟนเก่า' อีกครั้ง
ใครก็เตือนว่า...แฟนเก่าคือของต้องห้าม!

เธอควรจะทำยังไง เมื่อเขาอยากจะกลับเข้ามาในชีวิต
ที่สำคัญเขาดัน 'อร่อย' มากด้วยเนี่ยสิ
.
.
"หนู…หนูเรียกผู้หญิงคนนี้ว่าอะไรนะครับ"

"แม่หมี่ค่ะ"

ถึงจะงุนงง แต่คะนึงนิจก็ตอบเสียงใสแจ๋ว แบบที่ไม่สนใจเลยว่า รวิกานต์กำลังส่ายหน้ารัวเร็วแค่ไหน

"หนูอายุเท่าไหร่เหรอครับ" เขายังคงถามต่อ

"เจ็ดขวบค่ะ"

"พ่อหนูอยู่ไหนครับ"

เฮ้…จู่ ๆ มาถามอะไรแบบนี้ได้ยังไง

"ไม่ใช่เรื่องของพี่ เอ่อ…คุณหมอนะคะ" รวิกานต์ชิงพูดขัดขึ้น งงกับท่าทางของเขาไม่น้อย ทำไมจู่ ๆ ถึงได้พรวดพราดมาถามอายุยัยผักหวาน มิหนำซ้ำยังทำหน้าตาตื่น ราวกับผักหวานเป็นลูกสาวที่พลัดพรากจากกันมาช้านานอย่างนั้นแหละ

ทว่าเขาไม่สนใจที่เธอพูด ยังคงถามเด็กหญิงซ้ำอีก

"ว่าไงครับ แม่ของหนูบอกหรือเปล่าว่า พ่อของหนูอยู่ไหน"

คนถูกถามถึงพ่อน้ำตารื้นคลอคล้ายกับสั่งได้ ริมฝีปากเล็กเบะน้อย ๆ แถมยังสะอึกสะอื้น

"ผักหวานมีแต่พ่อบุญธรรมค่ะ ฮื่อ ส่วนพ่อ…ฮือ ที่แท้จริง เลิกกับแม่ไปนานแล้ว ฮึก…ตั้งแต่ผักหวานยังอยู่ในท้องแม่ค่ะ ฮือออ ผักหวานไม่เคยเจอพ่อที่แท้จริงเลย"

"โอ๋ ๆ ไม่ร้องไห้นะคะ ชื่อผักหวานหรือคะ น่ารักจัง"

รวิกานต์กะพริบตาปริบ ๆ ทำอะไรไม่ถูก ระหว่างมองผู้ชายที่ลูบผมปลอบประโลมคะนึงนิจ ดวงตาเขาแดงก่ำ ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ไปกับยัยเด็กเจ้าน้ำตาอีกด้วย

"เป็นเรื่องของพี่ได้หรือยัง" คราวนี้คุณานนต์เงยหน้ามองเธอ พร้อมกับถามเสียงเครียด

"นี่ลูกสาวพี่ใช่มั้ย"

ฮ้า...เดี๋ยวดิ๊ ใจเย็นก่อนนะ อะไรทำให้พี่ เอ๊ย หมอคิดแบบนั้นค้า

แม้ในใจจะเถียงเขาทุกประโยคก็ตาม แต่ความจริงรวิกานต์กลับยืนบื้อใบ้ พูดอะไรไม่ออกสักคำ

"ตอนนั้นหมี่รู้หรือยังว่าตัวเองท้อง"

รวิกานต์ส่ายหน้า

"แล้วลูกโตขนาดนี้ เรื่องเรียนของเราล่ะ"

นี่มันอะไรกันเนี่ย!

"ไม่ใช่นะ" หญิงสาวปฏิเสธ

"เราไม่เจอกันแปดปี กลับมาเจอกันอีกที มีเด็กเจ็ดขวบเรียกหมี่ว่าแม่ บอกมาสิว่าไม่ใช่ตรงไหน คำนวณยังไงก็ลูกพี่" ชายหนุ่มย้ำเสียงห้วน

"พี่ เอ่อ...ไม่ใช่จริง ๆ คุณหมออย่าคิดเองเออเอง หมี่ เอ๊ย ฉันก็บอกอยู่ว่าไม่ใช่"

การกลับมาเจอกันแบบกะทันหัน ทำให้เธอตั้งตัวไม่ทัน ปรับสติไม่ได้ สมองสับสน เบลอจนใช้สรรพนามแทนตัวเองและเขาผิด ๆ ถูก ๆ

"พี่คิดเองเออเองอะไร หลักฐานชัดเจนอยู่ทนโท่ หมี่ยังจะปฏิเสธอีกเหรอ" เขาทำเสียงดุใส่เธอ ก่อนจะหันมาทางคะนึงนิจ และใช้น้ำเสียงอ่อนโยนแนะนำตัว

"พ่อ…พ่อขอโทษที่ไม่ได้ดูแลผักหวานตอนอยู่ในท้องแม่นะคะ แต่ตอนนี้เราเจอกันแล้วนะคะลูก ผักหวานเรียกพ่อนะคะ พ่อชื่อพ่อปลาวาฬ"

โอ๊ยยย ไปกันใหญ่แล้ว!

-----------------------------------------------
ฝาก น้ำซุป ผักหวาน แม่หมี่+พ่อปลาวาฬ ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะค้าาาา
นิยายฟีลกู้ดดดจริง ๆ ค่า

:: คุณหญิง ร่ำรวยมหาศาล ::