วิถีชาวกูยวัฒนธรรมความเชื่อและพิธีกรรม

“ชาติพันธุ์” พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ได้ให้ความหมายไว้ว่า กลุ่มที่มีพันธะเกี่ยวข้องกันและที่แสดงเอกลักษณ์ออกมา โดยการผูกพันลักษณะการของเชื้อชาติและสัญชาติเข้าด้วยกัน สุวิไล เปรมศรีรัตน์ กล่าวถึงกลุ่มชาติพันธุ์ มาจากคำภาษาอังกฤษว่า Ethnic groups บางครั้งคนไทยใช้ว่า “เชื้อชาติ” หรือ “กลุ่มชน” กลุ่มชาติพันธุ์หมายถึงกลุ่มคนที่มีบรรพบุรุษ ภาษา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี หรือ แบบแผนการดำเนินชีวิตร่วมกัน และประการสำคัญมีความรู้สึกในเผ่าพันธุ์เดียวกัน อมรา พงศาพิชญ์ ได้ให้ความหมายของคำว่า “ชาติพันธุ์” ว่าเป็นกลุ่มที่มีวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี ภาษาพูดเดียวกัน และเชื่อว่าสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษกลุ่มเดียวกัน เช่น คนไทย คนพม่า คนจีน คนลาว เป็นต้นคำว่ากลุ่มชาติพันธุ์ บางครั้งคนไทยใช้คำว่าเชื้อชาติในภาษาพูดทั่วๆ ไป คือกลุ่มคนที่มีจุดกำเนิดของบรรพบุรุษร่วมกัน
ขนบธรรมเนียมประเพณีเดียวกันและภาษาเดียวกัน ตลอดจนมีความรู้สึกในเผ่าพันธุ์เดียวกัน ปัจจัยสำคัญในการจำแนกกลุ่มชาติพันธุ์ คือ ความสำนึกของคนในกลุ่มนั้นว่ามีชาติพันธุ์ใดก็ตาม ปัจจัยทางด้านภาษาอย่างเดียวไม่สามารถกำหนดชาติพันธุ์ได้ ขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมเป็นตัวกำหนดที่สำคัญกว่าในกลุ่มชาวไทยเขมร ก็เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีการอยู่กันเป็นกลุ่ม มีระบบการอาศัยกันแบบเครือญาติ มีภาษา การแต่งการ เครื่องนุ่งห่ม และความเชื่อในพิธีกรรมเดียวกัน จะสังเกตเห็นในหมู่กลุ่มชาวไทยเขมรเมื่อจะมีพิธีกรรมใดก็ตามจะมีการจัดเครื่องเซ่นไหว้ ที่เป็นแบบฉบับ และจะให้ความเคารพนับถือมากอาทิเช่นผีบรรพบุรุษ และอำนาจเหนือธรรมชาติ และเวทมนต์อาคมคาถา เป็นต้น เป็นอัตลักษณ์ที่โดดเด่นในกลุ่มชาติพันธุ์นี้