บอกลาแสงเหนือ

จับมือเดินด้วยกันมาตั้งนาน วาดอนาคตด้วยกันมาตั้งกี่ปี แต่ไม่รู้เลยว่าเผลอทำความรักร่วงหล่นไประหว่างทางตอนไหน…

รอยร้าวที่ค่อย ๆ แผ่ขยายขึ้นทีละนิดโดยที่ไม่มีใครทันรู้ตัว มันอาศัยระยะเวลาเพียงไม่นานแต่กลับทำให้ความสัมพันธ์เกือบสิบปีสั่นคลอนได้ง่าย ๆ

ที่ผ่านมาเราสองคนรักกันมากนั้นคือความจริง แต่ระหว่างทางนั้นเราก็เผลอทำร้ายกันมาไม่น้อยเช่นกัน

"งั้นพอแค่นี้ดีไหม ถ้าไม่รักกันแล้วก็เลิกกันเถอะ"

"เหนือทำได้ด้วยหรือไง เลิกประชดทั้งที่ตัวเองทำไม่ได้อย่างที่ปากว่าสักทีเถอะเหนือ มันน่ารำคาญ"

เป็นแบบนั้นแล้วเรายังจะรักกันต่อไปได้อีกไหม