เมียในปกครองของพวกมาเฟีย

ภายในห้องน้ำที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายน้ำหอม หยดน้ำอุ่น ๆ ไหลรินลงมาอาบร่างบาง นานะค่อย ๆ ลูบไล้ฟองสบู่นุ่มไปตามเนื้อขาวเนียน ในใจพยายามสลัดความกลัวออกไปแล้วแทนที่ด้วยภาพเงินจำนวนมหาศาล ถ้าได้เงินก้อนนั้นมาครอง เธอก็จะสามารถไถ่ถอนที่นาพ่อจากเถ้าแก่หน้าเลือดและสร้างบ้านหลังใหม่ให้ครอบครัวอยู่ พรุ่งนี้นานะตัดสินใจจะลาออก เพราะเธอไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อ เงินร้อยล้านสามารถตั้งหลักปักฐานให้ชีวิตได้แล้ว เพียงเท่านั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับเด็กบ้านนอกคนนี้ นานะหลับตาลงปล่อยให้สายน้ำชะล้างความกังวล

"ผ่านคืนนี้ไปได้ ทุกอย่างก็จบแล้ว" สาวน้อยพึมพำกับตัวเองโดยไม่รู้เลยว่า มังกรทั้งเจ็ดที่กำลังจะก้าวเข้ามาในห้องนี้ ไม่ได้มีแค่ความหิวโหยในร่างกายเธอเท่านั้น แต่พวกเขาตั้งใจจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวให้สมกับเงินที่เสียไป

ใช้เวลาอยู่นานพอควร กว่านานะจะเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวพันรัดรอบอกเพื่อปกปิดร่างกาย หญิงสาวถึงกับหน้าเหวอจนตาค้าง เมื่อเห็นชายหนุ่มทั้งเจ็ดคนกำลังนั่งจิบเครื่องดื่มรออยู่ตรงโซฟาหรู และที่สำคัญทุกคนสวมเพียงชุดคลุมผ้าไหมสีทองราคาสูงลิบลิ่ว เผยให้เห็นแผงอกกำยำวับแวมที่ชวนให้ใจสั่น

"ดื่มหน่อยไหม" ขุนพลเดินตรงเข้ามาหาพร้อมยื่นแก้วไวน์ราคาเฉียดแสนให้นานะ เธอรับมันมาด้วยความประหม่าก่อนจะตัดสินใจกระดกหมดแก้วรวดเดียวเหมือนกินน้ำเปล่า

"ไม่เห็นอร่อยเลยจ้ะ" ใบหน้าของเด็กสาวเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อทันทีเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่วิ่งเข้าสู่กระแสเลือดอย่างรวดเร็ว

"ใครใช้ให้ดื่มแบบนั้นล่ะยัยหนู ไวน์เขาต้องค่อย ๆ จิบถึงจะซึมซับรสชาติ" ขุนพลเอ่ยบอกพลางนึกขบขันในความเปิ่นของเธอ เขาเอื้อมมือขึ้นลูบเรือนผมนุ่มที่ยังเปียกชื้นอย่างเบามือ

"ก็หนูไม่เคยดื่มนี่จ๊ะ" นานะตอบเสียงอู้อี้ ขุนพลเห็นท่าทางนั้นก็นึกเอ็นดูจนอดไม่ได้ที่จะมองจ้องเข้าไปในดวงตาใสซื่อ

"น่ารักจัง" เขาพึมพำพลางบรรจงลูบผมยาวสลวย สาวน้อยเงยหน้ามองใบหน้าคมคายแล้วฉีกยิ้มกว้างอย่างลืมตัว

"คุณก็หล่อ หล่อมาก ๆ เลย"

"เธอไม่ได้มีแขกคนเดียวนะ อย่ามัวแต่สนใจไอ้ขุนพลนักสิ" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกลืม

"หนูไม่ลืมหรอก ว่าคืนนี้ต้องดูแลทุกคนในห้องนี้" นานะหันไปตอบศิลา ก่อนจะดึงมือขุนพลให้เดินตามเธอไปหยุดยืนอยู่หน้าโซฟาที่มีเหล่าชายฉกรรจ์อีกหกคนนั่งเรียงรายมองมาด้วยสายตาหิวกระหาย

“พร้อมหรือยัง" พยัคฆ์พี่ใหญ่เอ่ยถามอย่างนึกสงสัยในท่าทีหวาดกลัวของเธอ

"พวกคุณยังไม่ได้จ่ายเงินเลยนะ" สาวน้อยว่าพลางแบมือนั่นทำให้เจ็ดหนุ่มพากันหัวเราะลั่นห้อง

"เราต้องจ่ายเงินผ่านระบบของคลับ ทางนั้นเขาจะหักค่าตัวและส่วนแบ่งก่อน เธอถึงจะได้ส่วนที่เหลือ" ขุนพลอธิบายให้สาวน้อยไร้เดียงสาฟัง ทำเอานานะหน้าเศร้าสลดลงทันที

"เธอจะเอาเงินไปทำอะไรเยอะแยะ" มังกรพี่รองเอ่ยถามเมื่อเห็นว่านานะเอาแต่พะวงเรื่องเงิน

"จะเอาไปเรียนแล้วก็ไถ่ที่นาคืนให้พ่อ" คำตอบซื่อ ๆ ของเด็กสาวทำเอามังกรถึงกับหน้าเจื่อนไปชั่วครู่ เพราะเขาเผลอคิดไปว่าเธอคงเหมือนผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่หิวเงินเพื่อไปซื้อของแบรนด์เนม

"พวกเราจะให้เธอมากกว่าสองร้อยล้านอยู่แล้ว" สิงหราชเอ่ยบอกตัวเลขที่สูงกว่าตอนแรก ทำเอาสาวน้อยยิ้มกริ่ม ดวงตาเป็นประกายขึ้นมาทันที

"ขอบคุณมากนะจ๊ะ" ร่างบางยกมือขึ้นไหว้พวกเขาด้วยความดีใจ แต่ลืมไปเสียสนิทว่าเธอต้องใช้อะไรแลกกับเงินมหาศาลก้อนนี้

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพราะคืนนี้เราจะตักตวงเอาจากร่างกายเธอจนคุ้มค่าเงินทุกบาทแน่" อาทิตย์ว่าพลางยกยิ้มมุมปากอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

"เธออาจจะเสียเปรียบพวกเราจนร้องไม่ออกเลยก็ได้นะ" ภูผาเสริมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ถ้าอย่างนั้น เรามาเริ่มกันเลยไหมจ๊ะ" นานะเอ่ยถามตาแป๋ว พวกเขาทั้งเจ็ดจึงพยักหน้าตอบรับคำเชิญด้วยใจที่เต้นรัว

มือเรียวค่อย ๆ เกี่ยวปมผ้าขนหนูออก จนมันหลุดร่วงลงไปกองอยู่บนพื้นห้อง เหล่ามาเฟียหนุ่มทั้งเจ็ดมองร่างบอบบางที่เปลือยเปล่าตรงหน้าด้วยความหลงใหล ร่างกายของนานะงดงามไร้ที่ติ ผิวกายสาวขาวผ่องประดุจน้ำนม เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายที่ดูเย้ายวน บั้นท้ายกลมมนได้รูปน่าจับฟาดให้ขึ้นรอยแดง

แต่ที่ดึงดูดสายตาหื่นกระหายที่สุดคงหนีไม่พ้นเนินเนื้อขาวเนียนไร้ไรขนปกคลุม และหน้าอกอวบทรงสวยขนาดพอดีมือ ที่มีเมล็ดทับทิมสีหวานล่อตาล่อใจให้พวกเขาอยากจะใช้ลิ้นสัมผัสอย่างมูมมาม ใบหน้างดงามที่ไร้เครื่องสำอางยิ่งขับให้เธอดูสวยเป็นธรรมชาติ ไร้เดียงสาจนมังกรทั้งเจ็ดอยากจะรุมรังแกให้แหลกคามือ