พรุ่งนี้อาจจะมีรัก

สองปีที่แล้ว เขาจึงตามจีบเจ้าหล่อนแบบเอาเป็นเอาตาย แต่เมื่อทุกอย่างกำลังไปได้ดี เขาตัดสินใจเอ่ยปากขอคบกับเธอ เธอกลับย้อนถามมาว่า
"แน่ใจแล้วเหรอคะ ว่าอยากได้แม่ของลูกหัวสีรุ้ง?"
คำถามนั้นทำให้เขาได้สติ...
การจูงมือผู้หญิงผมสีอะไรก็ไม่รู้ไปร่วมงานโรงเรียนของลูก มันฟังดูห่างไกลจากภาพครอบครัว ‘ทั่วๆ ไป’ ในมุมมองเขามากไปหน่อย
ชายหนุ่มจึงถอย หันกลับมาควงหญิงสาวซึ่ง ‘ได้มาตรฐาน’ ตามเดิม
แต่พอได้กลับมาเจอกันอีกครั้งวันนี้ ได้เห็นหญิงสาวควงไอ้หนุ่มหน้าตี๋ที่ไหนไม่รู้มาร่วมงานแต่งของเพื่อนสนิท เขาจึงเพิ่งตระหนักถึงความจริงอีกข้อ…
ผู้หญิงข้างตัวเขาจะผมสีอะไร ไม่สำคัญเท่าผู้ชายข้างตัวเธอจะเป็นใคร…
เพราะเขาทนไม่ได้ถ้าผู้ชายคนนั้นจะไม่ใช่เขา!

"ถ้าวันนั้นที่รี่ถาม นายโยนไอ้มาตรฐานไร้สาระของนายทิ้งไป แล้วตอบว่า 'ใช่' ไปคำเดียว เรื่องก็จบไปแล้ว"
"นายก็รู้ว่าฉันไม่เคยชอบผู้หญิงคนไหนเหมือนอย่างที่ชอบรี่มาก่อน แล้วฉันก็ไม่เคยตั้งแง่ รี่ไม่ได้มีอะไรไม่โอเคเลยในสายตาฉัน แต่ในมุมมองของสังคมมันเป็นอีกเรื่องนี่หว่า"
"แล้วพอทำตามไอ้มุมมองของสังคมที่นายว่า มันช่วยให้นายกินอาหารอร่อย นอนหลับฝันดีขึ้นมามั่งมั้ยล่ะ?"
เจอคำถามนี้เข้าไป เขาก็ได้แต่นั่งจุก พูดไม่ออก
"แล้วทีนี้นายจะเอาไง?"
"ถ้าฉันกลับลำตอนนี้ ยายเด็กนั่นต้องว่าฉันเป็นหมาแน่เลยว่ะ"
"ยังไงนายก็หมาไปแล้ว"
เพื่อนสนิทชี้ข้อเท็จจริงแบบปราศจากความเห็นใจอีกรอบ
"ตอนนี้นายเหลือแค่ต้องตัดสินใจว่า นายอยากเป็นหมาเร่ร่อน หรืออยากเป็นหมามีเจ้าของ?"

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

เรื่องราวความรักหวานเข็ดฟันของ เบอร์รี่ หัวโจกแห่งแก๊งล็อบบี้ กับ โรม คู่ปรับหนึ่งเดียวที่กินกันไม่ลง ที่จะมาฮีลใจ และอาจจะทำให้คุณอ่อนโยนกับตัวเองขึ้นอีกนิด ^^

-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

นิยายโฮมเมด...
นิยายทำเองโดยฝีมือนักเขียนคนเดียวล้วนๆ ตั้งแต่หาข้อมูล เขียน ตรวจคำผิด จัดวางรูปเล่ม จนถึงออกแบบปก
ทุกเล่ม นักเขียนทำด้วยความตั้งใจ ผิดพลาดยังไงต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ :)