พรานคเชนทร์นั่งห้างล่าเสือสมิงอาถรรพ์

นี่ไม่ใช่การล่า
แต่มันคือคืนที่ป่า "เลือกเหยื่อ"

พรานคเชนทร์ขึ้นห้าง
และรู้ชัดว่า…เขาไม่ได้อยู่คนเดียว
บางป่า…ไม่ได้มีไว้ให้คนเข้า

พรานคเชนทร์ขึ้น "นั่งห้าง" ล่าเสือสมิง
แต่สิ่งที่เฝ้ามองเขาอยู่ในความมืด
อาจไม่ใช่สัตว์ป่า

เสียงฝีเท้าที่ไม่ทิ้งรอย
เงาตะคุ่มที่ยืนสองขา
และดวงตาที่จ้องตอบกลับจากหลังพุ่มไม้

คืนนี้…กระสุนอาจฆ่าเสือได้
แต่ไม่อาจฆ่า ของที่ไม่ใช่คน

นิยายพงไพร–อาถรรพ์
ที่จะทำให้คุณไม่กล้าเดินป่าในใจเหมือนเดิมอีกต่อไป