หมดรัก...คนใจร้าย

"เราหย่ากันมั้ย….."
"เอาดิ….ไปวันนี้เลยมั้ยล่ะ?"

*******************************

## เรื่องนี้พระเอกโง่ โง่จน ปวดHead กลุ้มHeart เลยนะคะ ##

**คำเตือน**

พระเอกธงแดงช้ำๆเลยนะคะ ทั้งโง่ ทั้งโบ้ จนอยากหยุมหัว

ใครไม่พร้อมรับกับความวิบัติของพระเอกควรระวัง

แต่ใครที่พร้อมแล้ว ไปค่ะ...ไปหยุมหัวบักลูกเขยคนเปรตด้วยกันเถอะ.....

*********************************

"พี่จำไม่ได้เลย ว่าปิ่นเกิดวันไหน จำไม่ได้ว่าปิ่นชอบสีอะไร จำไม่ได้ด้วยซ้ำ…ว่าวันนี้เรานัดไปลองชุดแต่งงานกัน….แล้วพี่รู้มั้ย มันเจ็บตรงไหนที่สุด" เธอเงยหน้ามองเขาอีกครั้ง น้ำตาคลอแต่ไม่ไหล…….

"ไม่ใช่เพราะพี่ลืม……แต่เพราะปิ่นเพิ่งรู้ ว่าปิ่นจำอยู่ฝ่ายเดียวมาตลอดสี่ปี"

เขมจุฑาพูดจบโดยที่ไม่มีน้ำตาร่วงลงมาสักหยดให้เขาเห็น ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอต้องฟูมฟาย ตีโพยตีพายไปแล้ว ทั้งเรื่องที่เขาไม่ไปลองชุด ทั้งเรื่องที่เขาจำอะไรเกี่ยวกับเธอไม่ได้สักอย่าง แต่วันนี้มันรู้สึกชินชาไปหมดแล้ว

"ปิ่น……" ชวาลเริ่มเท้าเอว "ไหนบอกว่าไม่ได้หาเรื่องทะเลาะไง ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้ตลอดเลย จะต้องชวนทะเลาะให้ได้" ชายหนุ่มบดกรามดังกรอด

"ปิ่นไม่ได้กำลังชวนพี่ทะเลาะ ไม่ได้โกรธเรื่องวันนี้ด้วย" เสียงเธอเรียบจนคนฟังแทบไม่ทันตั้งตัว เธอเงยหน้ามองเขา ดวงตาแดงนิด ๆ แต่มั่นคง "แค่เหนื่อย…กับการเป็นคนเดียวที่จำ"

นี่ไง…..ก็พูดแบบนี่ ทำตัวแบบนี่ไง แล้วบอกไม่ชวนทะเลาะเนี่ยนะ…….

"พี่ไม่ต้องอธิบายแล้ว คำอธิบายของพี่มีแต่ข้ออ้างกับคำแก้ตัวมาสี่ปีแล้ว" ชวาลขยับจะพูด แต่เธอยกมือขึ้นห้ามเบา ๆ "วันนี้พี่ไม่มาลองชุด พี่จำวันไม่ได้ จำสีไม่ได้ จำวันคบรอบไม่ได้ พี่จำได้แต่ข้ออ้างว่าทำไมถึงไม่ว่าง" เธอหัวเราะในลำคอราวกับกำลังหัวเราะเยาะตัวเอง

เขมจุฑาก้มมองนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเอง แหวนเรียบ ๆ วงนั้นสะท้อนแสงไฟจาง ๆ ……

"รู้มั้ย…เราจดทะเบียนกันไปแล้วนะ ตามกฎหมายเราเป็นสามีภรรยากัน แต่ในชีวิตจริง ปิ่นไม่เคยรู้สึกว่าได้เป็น ‘คู่ชีวิต’ ของพี่เพลิงเลยสักวันเดียว"

"โอเค ๆ ….พี่ผิดเองที่ไปไม่ทัน พี่ผิดเองที่จำวัน จำสีบ้าบออะไรนั่นไม่ได้ แค่นี้โอเคไหม พอใจยัง…..ถ้าพอใจแล้ว ก็บอกมาเลยว่าจะไปถ่ายพรีเวดดิ้งใหม่วันไหน" เขาเลิกคิ้วถาม

"ไม่ต้องถ่ายแล้วล่ะ"

"อืม...ก็ดีนะ พี่ว่า เราสองคนก็จดทะเบียนกันตั้งนานแล้ว ไอ้งานแต่งงานเนี่ย มีไม่มีก็ไม่เห็นจะสำคัญเลย ไร้สาระจะตาย จัดไปก็สิ้นเปลืองเงินทองเปล่า ๆ ด้วย ตอนนี้เธอก็คิดได้สักทีนะปิ่น" ใบหน้าคมเข้มยิ้มมุมปาก ในที่สุดปิ่นก็เลิกยึดติดกับค่านิยมไร้สาระพวกนั้นซะที อยู่กันไปแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว เป็นผัวเมียกัน ไม่เห็นต้องไปประกาศบอกชาวบ้านชาวเมืองให้รู้เลย เวลาเลิกกันจะได้เลิกกันเงียบๆ ด้วย ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอนอยู่แล้วนี่หว่า

"พี่เพลิง….." เธอเอ่ยชื่อของเขาแผ่วเบา ก่อนจะช้อนดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

"เราหย่ากันมั้ย?"

*************************************

นิยายเช็ต บ้านทุ่งกระเจียวทอง (บทรักของคนใจร้าย)

1. หมดรัก…คนใจร้าย (เพลิง+ปิ่น)

2.กระทิง

3.หมอเธียร

4.เข้ม

5.สารวัตรกฤษ (จากเชตสามเสือแห่งกองปราบ)

**********************************

ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ ๆ ของไรท์ต่อไปด้วยนะคะ

รีวิว 5 ดาวและคอมเมนท์น่ารัก ๆ จากนักอ่าน คือกำลังใจของนักเขียนนะคะ

---------------------------------------------------------

!!!!! คำเตือน!!….นิยายเรื่องนี้แต่งมาจาก general ทั่วไปของมนุษย์ แรงบันดาลใจมาจากเรื่องราวของคนรอบตัว การดูหนังฟังเพลง และประสบการณ์ชีวิตของคนจริง ๆ การดำเนินเรื่องเป็นไปตามพล็อตหนึ่งของไรท์ ซึ่งเหมือนชีวิตรักของแต่ละคน ที่ย่อมมีหนทางของตัวเอง ความโบ้ เร็วช้า มากน้อย อาจไม่สมใจคนทุกคน ดังนั้นอยากให้เข้าใจตรงนี้ก่อนกดซื้ออีบุ๊คด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ !!!!!!

----------------------------------------------------------

ขอบคุณทุกการอ่านและสนับสนุนค่ะ