ช้างอย่าฝืนใบบัวจะกลืนแล้วนะ

เขาบอกว่าช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวปิดไม่มิด... แต่สำหรับฉัน ‘พี่ช้าง’ ไม่ได้ตายค่ะ เขายังหายใจอยู่ และตัวใหญ่...และไอ้นั่นก็ใหญ่มากพอที่จะบดขยี้หัวใจดวงน้อย ๆ ของฉันให้แหลกคามือได้ทุกเมื่อ...

ย้อนไปสิบกว่าปีก่อน...

"ใบบัว เธอเอาอะไรมาให้พี่" ช้างมองวัตถุในมือของหญิงสาวที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า

"หญ้าค่ะ พี่ช้างจะได้มีแรง" ใบบัวพยักหน้าหงึกหงักพร้อมยื่นกำหญ้าขน ที่แอบถอนมาจากสวนหน้าบ้าน ให้เขา
อย่างภูมิใจ

"พี่เป็นคน ไม่ใช่ช้างในสวนสัตว์" ชายหนุ่มถอนหายใจยาวเหยียด นวดสันจมูกด้วยความเพลียตับเพลียไต แต่ก็ไม่ได้ปัดมือเธอทิ้ง

"อ้าวเหรอคะ... งั้นถ้าหญ้าพี่ไม่กิน... งั้นกินใบบัวแทนไหมคะ? หวานกว่าหญ้าเยอะเลยน้า"

"..."

ชายหนุ่มนิ่งไปสามวินาที ก่อนจะหันมามองยายเด็กซื่อตาใส ที่รุกแรง ด้วยสายตาดุแกมเอ็นดู

"หยุดฝันกลางวันแล้ว ไปอาบน้ำ ถ้ายังไม่เลิกเซ้าซี้ พี่จะกลืน เธอลงท้องจริง ๆ อย่ามาหาว่าพี่ไม่เตือน"

ใบบัวตาโต แทนที่จะกลัวกลับรีบถอดรองเท้าเตรียมวิ่งเข้าห้องนอนจะอาบน้ำเพื่อหนีคนตัวใหญ่ แต่ก็ไม่วายทิ้งท้ายด้วยคำพูดห่าม ๆ อีกตามเคย

"พูดแล้วห้ามคืนคำนะ! พี่ช้างอย่าฝืนเลยค่ะ เพราะใบบัวน่ะ... เตรียมกรามมากลืนพี่ตั้งนานแล้ว!"

********************
นิยายรักฟีลกู้ดมาก ๆ ค่ะ
ระบบ IOS ซื้อผ่าน safari จะถูกกว่า