สุดแค้นปภาวิน (ภาคคู่ขนาน ของหวงปภังกร)

"ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยหรือไงคุณ"
"ไม่มีความจำเป็นต้องทัก เราไม่ได้รู้จักหรือสนิทสนมกันขนาดนั้น... ขอตัวนะคะ" เครื่องหน้าสวยปราศจากรอยยิ้มจ้องสบตาคมนิ่ง ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไปด้วยท่าทีเฉยเมย ปภวากินขบกรามเบาๆ ก่อนถือวิสาสะฉวยข้อมือบางเอาไว้ไม่ให้เดินหนี ขวัญข้าวถอนใจแรง พลางหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาตรงๆ พร้อมกระชากมือตัวเองกลับจนหลุด
"เอาแต่ใจจนเคยตัวไปหรือเปล่าคะ ถึงเที่ยวทำรุ่มร่ามกับคนอื่นไปทั่ว ในที่สาธารณะแบบนี้"
ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้ ใช้ความไวรั้งร่างสวยเข้ามาปะทะอกแกร่งเต็มแรง "ท่าทีดีๆ มีไว้ใช้กับคนดีๆ แต่กับ... พวกคนขี้โกงไม่จำเป็นละมั้ง"
"หึ... คงถูกเลี้ยงมาแบบนี้จนชินสินะคะ ถึงแยกแยะอะไรไม่ได้เลย"
"ขวัญข้าว!"
"จะปล่อยฉันได้หรือยัง"
"ไม่ปล่อยมีอะไรไหม" ไม่พูดเปล่ายังกระชับร่างสวยแน่นขึ้น ก่อนส่งริมฝีปากร้ายเข้าครอบครองอย่างรวดเร็ว จากนั้น
เพี้ยะ!
"เป็นถึงผู้บริหาร มารยาทก็ควรสะกดให้เป็นบ้างนะคะ!" แล้วเธอก็ผลักร่างเขาออกห่างเต็มแรง ก่อนจะหันหลังเดินจากไปไม่แม้แต่จะหันมามองเขาอีก