ทะลุมิติมาเป็นเมียตัวร้าย และยังท้องอีก

คำโปรย
"ทะลุมิติมาทั้งที ทำไมส่งมาอยู่ในบ้านที่จนขนาดนี้ล่ะสวรรค์!"
สามีก็หน้าดุ แม่ผัวก็ขี้งก น้องเขยก็ขี้เกียจ ดีที่เธอมี ‘มิติเครื่องปรุง’ และสมองอัจฉริยะติดตัวมาด้วย ใครร้ายมาเธอร้ายกลับร้อยเท่า
ใครดีมาเธอจะเลี้ยงด้วยซาลาเปาสูตรลับ เตรียมพบกับปฏิบัติการ ‘กำราบแม่ผัว ปั่นหัวศัตรู และอ่อยสามีหน้าโหด’ ของกู่มู่หรันได้ ณ บัดนี้!

ลี่เหยา

"วันนี้ข้าจะทำ 'หัวหมูตุ๋นเครื่องเทศ' และ 'เต้าหู้ทรงเครื่องแบบเผ็ดร้อน'"
มือบางจับมีดอย่างคล่องแคล่ว เสียงสับเขียงดังรัวเร็วราวกับเสียงดนตรี เซี่ยเหยียนที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าครัวถึงกับยืนตะลึง เขาไม่เคยเห็นเมียตัวเองในมุมที่ดูสง่าและมีอำนาจขนาดนี้มาก่อน เธอปรุงรสด้วยพริกคั่ว กระเทียม และสมุนไพรป่าที่เธอเก็บมาระหว่างทาง ผสมกับเครื่องเทศบางส่วนในครัว กลิ่นหอมฉุนที่เย้ายวนใจเริ่มกระจายไปทั่วทั้งเหลาอาหาร
ไม่นานนัก อาหารสองจานก็ถูกยกออกไปเสิร์ฟยังโต๊ะของเศรษฐีในเมืองที่กำลังหัวเสีย
ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งเค่อ (15 นาที) หลงจู๊วิ่งกลับมาด้วยใบหน้าตื่นเต้น "แม่นาง! นายท่านหวังชอบมาก! เขาถามว่าใครเป็นคนทำ และอยากสั่งเพิ่มอีกสามชุดเพื่อห่อกลับบ้าน!"
มู่หรันยิ้มอย่างใจเย็นขณะเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อน "แล้วเรื่องข้อตกลงของเราล่ะเจ้าคะ?"
"ได้ๆ! ข้าจะให้เครื่องเทศชั้นดี น้ำมันหมูสองถัง และข้าวสารขาวอีกหนึ่งกระสอบในราคาทุน... ไม่สิ! ข้าให้เจ้าฟรีๆ เลยเพื่อแลกกับสูตรน้ำพริกที่เจ้าใช้ปรุงเต้าหู้นั่น!" หลงจู๊พยายามจะคว้าตัวมู่หรัน แต่เซี่ยเหยียนก้าวมาขวางไว้ทันที
"สูตรอาหารของข้ามีค่ามากกว่าข้าวสารแค่กระสอบเดียวเจ้าค่ะ" มู่หรันกล่าว "แต่ถ้าท่านอยากได้น้ำพริกนั่น... พรุ่งนี้ข้าจะทำมาขายให้ท่านในรูปแบบบรรจุโหล ท่านเอาไปคลุกกับอะไรก็อร่อย แขกของท่านจะติดใจจนต้องกลับมาที่นี่อีกแน่นอน"
นี่คือแผนการที่เหนือชั้น มู่หรันไม่ได้ขายสูตร แต่เธอจะกลายเป็น ผู้จัดส่งวัตถุดิบให้เหลาอาหารนั้นเอง
เมื่อเดินออกจากเหลาอาหารพร้อมกับสิ่งของเต็มตะกร้าและเงินมัดจำอีกจำนวนหนึ่ง เซี่ยเหยียนมองเมียสาวด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
"หรันเอ๋อร์... เจ้าเป็นใครกันแน่? เจ้าดูไม่เหมือนลูกสาวบ้านมู่ที่ข้าเคยรู้จักเลย"