อย่ามาน่ารักนะเฉิ่ม

เขา... หนุ่มวิศวะตัวท็อป และเธอ... สาวพยาบาลสุดน่ารัก

ความซุ่มซ่ามของเธอนำไปสู่เรื่องราวปั่นป่วนหัวใจ…
เมื่อเขาถูกเธอเตะกระป๋องอัดเบ้าตาจนเขียวช้ำ หนำซ้ำยังกระทบไปยังส่วนอื่นของร่างกายด้วย เขาจึงขุ่นเคือง และต้องการให้เธอมารับผิดชอบ… หัวใจ

"ใส่หลวมแบบนี้ คนเขาก็ไม่รู้ดิว่าเล็กหรือใหญ่"
"อะไรเล็กหรือใหญ่คะ?"
"คัพ"
"คะ?" ฉันทำหน้างง เพราะไม่เข้าใจว่าเขาพูดคำขานรับหรือลงท้ายคำว่า ‘ครับ’ ทำไม
"ช่างมันเถอะ"
ฉันกำลังจะปล่อยผ่านตามที่เขาปัดไปแบบขอไปที ทว่าพอมาคิด ๆ ดูแล้ว คำที่เขาพูดมันก็ออกเสียงคล้ายอีกคำที่ดูเข้าเค้าเป็นคำนั้นเหมือนกัน และก็เป็นคำที่ใช้บ่งบอกขนาดด้วย
‘คัพ’
"เธอทะลึ่ง!"
"ตามทันแล้วหรือไงยัยเฉิ่ม หัวช้าจังเลยนะ ฮ่า ๆ ๆ"
พอได้ยินเสียงตำหนิของฉันเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมายกใหญ่ ใบหน้าดูชอบใจขั้นสุด จนฉันต้องตวัดตาเขียว ๆ มองใส่ ประจวบเหมาะกับคุณป้าเจ้าของร้านนำอาหารมาเสิร์ฟให้พอดี บทสนทนาค่อนแคะระหว่างเราจึงหยุดชะงักลงชั่วคราว
"จานนี้เผ็ดปกติ ส่วนจานนี้เผ็ดน้อยพริกหนึ่งเม็ดจ้า"
"ขอบคุณค่ะ"
"วันนี้มีสาวหน้าใหม่มาทานด้วยเหรอน้องไม้ ปกติป้าเห็นมาแต่กับแก๊งเพื่อน"
"ครับ"
คุณป้าปรายตามองฉันพร้อมรอยยิ้มใจดีและเป็นมิตร ก่อนจะหันไปเอ่ยแซวให้สีไม้ ซึ่งเขาก็เพียงพยักหน้ารับแบบขอไปทีพร้อมเผยอยิ้มตอบบาง ๆ
"ป้อนหน่อย ไม่ถนัด เกร็งมือซ้ายเขียนหนังสือทั้งวันจนเส้นเอ็นยึดกับปวดแขนไปหมดแล้ว"
คล้อยหลังคุณป้าที่เดินไปทำออร์เดอร์ถัดไปให้ลูกค้า สีไม้ก็เอ่ยบอกฉันขึ้น ฉันจึงอ้ำอึ้งทำตัวไม่ถูก เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยป้อนข้าวให้ใครมาก่อน ขนาดไปขึ้นฝึกงานยังไม่เคยทำให้ผู้ป่วยเลย
"ไม่ได้เหรอ?"

*******************
-เรื่องของพ่อ-แม่พระเอก : เล่ห์ลวงรักคุณหมอฮอตเนิร์ด
-เรื่องของตา-ยายพระเอก : เป็นเมียเด็กของหมอมาเฟีย
-เรื่องของลุง-ป้าพระเอก : ของหวงแสนรักของหมอมาเฟีย

*******************

# ไม่มีนอกกายนอกใจ จบสุขนิยม
# แนะนำให้อ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อ / ซื้อผ่านเว็บจะถูกกว่า IOS
# ขอบคุณที่ซื้อและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้ อ่านจบแล้วอย่าลืมรีวิวและให้เรตติ้งกันด้วยนะคะ กราบงาม ๆ ค่ะ