เมียบำเรอจ้างรัก (หนังสือเสียง)

"จ่ายเงินยิ้มมาด้วยค่ะ" หญิงสาวแบมือขอตามที่ตกลงกันไว้ กลัวเขาจะเบี้ยว
ปราณคว้ากระเป๋าสตางค์ขึ้นมาก่อนจะหยิบธนบัตรใบหนึ่งให้กับคนที่แบมือขอ ด้านหญิงสาวก็เลิกคิ้วมองเงินที่ยื่นมาให้ เพราะคราวนี้มันน้อยกว่าทุกครั้ง ก่อนจะเปิดปากร้องถาม
"ยิ้มราคาตกแล้วหรือคะ ถึงได้แค่ห้าร้อยบาท" คนถูกถามแค่นยิ้มหยัน ก่อนจะตอบกลับเพื่อทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวดหัวใจ
"อีตัวชั้นต่ำแบบเธอ แค่นี้ก็พอแล้ว"
หญิงสาวค้อนให้อย่างเหลืออด
"ยิ้มเป็นอีตัวชั้นต่ำแต่คุณก็ใช้บริการยิ้มทุกคืน ยิ้มควรดีใจใช่ไหมคะ" ยิ้มละไมยอกย้อนด้วยน้ำเสียงยั่วยวน เพราะอยากจะป่วนอารมณ์เขาบ้าง
คราวนี้ปราณมองด้วยตาวาววับ โทสะก่อตัวขึ้นที่เมียบำเรอชอบยอกย้อน
"อย่ามายั่วโมโหฉันยิ้มละไม เธอรู้ดีว่าฉันไม่เหมือนใคร" เขาบอกเสียงดุดัน
ร่างบางถอนลมหายออกมา ใช่! เขาไม่เหมือนใคร เพราะเขาทั้งโฉด ทั้งหื่น แถมยังปากร้ายอีกต่างหาก ก่อนจะร้องถามเสียงเรียบ ไม่อยากจะป่วนอารมณ์เขาอีกเพราะคนที่เจ็บตัวคงไม่พ้นเธอ