จงรักภัครคณี#มาม๊าน้องคณีอยู่ไหนเนี่ย!!

คำโปรย

"มาม๊าเหรอ?"

"ใช่ครับ คนนี้คือมาม๊าของนายน้อยครับ"

สิ้นสุดประโยคจากเหล่าบอดี้การ์ดเจ้าเด็กตัวน้อยที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนายน้อยของบ้านยืนเท้าสะเอวจ้องมองคนมาใหม่อย่างสำรวจ

"แล้วมาม๊าไปอยู่ไหนมาเนี่ย!" เสียงเล็กตวาดลั่นพร้อมชี้หน้าคนมาใหม่

ทำเอาคนเป็นมาม๊าอย่างภัคร อัครภัคร ยืนอึ้งกับการกระทำของลูกชายวัยห้าขวบที่ปล่อยให้สามีเป็นฝ่ายเลี้ยงดู

"ท่านเลี้ยงลูกยังไงครับ ทำไมเป็นแบบนี้" ภัครละมองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา เจ้าเด็กที่ดูนิสัยเอาแต่ใจอย่างปิดไม่มิดแต่ก็ไม่แปลกใจเพราะฐานะทางบ้าน และสิ่งแวดล้อมที่กำลังปลูกฝังให้เจ้าเด็กวัยห้าขวบเติบโตมาเพื่อเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไป

"เธอก็ปลูกฝังลูกหน่อยแล้วกัน ฉันผิดเองที่ไม่มีเวลาดูแลเท่าที่ควร" คณากล่าวเสียงแผ่ว

เรื่องราวในอดีตของทั้งคู่เลวร้ายนัก ไม่สมควรอย่างยิ่งที่จะกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง แต่การกลับมาครั้งนี้ก็อยากจะให้มันดีที่สุด ถึงการกลับมาของภัครจะเป็นแค่การทำหน้าที่ของมาม๊าเพียงเท่านั้น แต่สำหรับคณาเขายังหวังลึก ๆ ว่าจะสามารถแก้ไขเรื่องราวในอดีตให้กลับมาดีได้ งานนี้คงต้องพึ่งเจ้าลูกชายอย่างคณีที่จะช่วยให้ปาป๊าสมหวัง

"ยัยขี้บ่น เธออยู่ไหน!"

ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากเพราะเจ้าเด็กเอาแต่เรียกหามาม๊าทุกเช้า เที่ยง เย็น จนไม่เป็นอันทำอะไร คนเป็นมาม๊าเองก็ไม่กล้าคิดหนีกลัวว่าถ้าปล่อยให้ลูกชายถูกเลี้ยงดโดยคนในตระกูลนี้โตไปคงเป็นภาระสังคมแน่ ๆ

----------------------------------

"ปาป๊าน้องอยู่ไหน!" เจ้าเด็กยืนเท้าสะเอวมองด้วยสายตาโมโห

"อยู่ในพุง ฉันกินเข้าไปแล้ว" ภัครลดหนังสือที่อ่านอยู่ก่อนละมอง

"นี่ เธอกินปาป๊าน้องทำไม!"

"นั่นสามีฉันนะ ทำไมจะกินไม่ได้"

"ปีศาจหมู เธอเป็นปีศาจหมู" เจ้าเด็กกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ

"ใครสอนให้พูดแบบนั้น เธอเป็นลูกปีศาจหมูเหมือนกัน"

ภัครส่ายหน้ากับท่าทางของลูกชายที่ดูดื้อดึง

----------------------------------

เรื่อง : จงรักภัครคณี

#มาม๊าน้องคณีอยู่ไหนเนี่ย!!

นามปากกา : พลาสลอน

นักวาด : ลายนภา

----------------------------------

-คำเตือน-

- นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวาย แนวOmegaverse

- มีพฤติกรรมรุนแรงเช่นการข่มขืน การขู่ฆ่า การฆาตกรรม

- มีการสูญเสียภายในครอบครัว

- ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ

- มีเจ้าเด็กตัวน้อยเป็นกามเทพตัวป่วน

- โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ

- ปล่อยตัวปล่อยใจอ่านเนื้อหาอย่างผ่อนคลายไม่คิดไม่เครียด ทุกการกระทำไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่างค่ะ

***แนะนำให้นักอ่านทดลองอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ ขอบคุณทุกการสนับสนุนค่ะ