Icon Close
Book Bage B

ลูกสาวที่คุณหมอไม่เคยรู้

ลูกสาวที่คุณหมอไม่เคยรู้
โดยNidchynoi
หมวดหมู่นิยายรัก
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
136 Rating
ประเภทไฟล์
pdf, epub
วันที่วางขาย
27 กุมภาพันธ์ 2569
ความยาว
387 หน้า (≈ 76,449 คำ)
ราคาปก
359 บาท (ประหยัด 55%)
Book Bage B
ลูกสาวที่คุณหมอไม่เคยรู้
โดยNidchynoi
ลูกสาวที่คุณหมอไม่เคยรู้
5.00
Icon RatingIcon RatingIcon RatingIcon RatingIcon Rating
136 Rating
คำโปรย
"คุณหมอตรวจรู้ทุกอย่างว่าหนูแพ้นมวัว แพ้แป้งสาลี แพ้กุ้ง แพ้อากาศ แต่คุณหมอจะรู้ด้วยไหมนะ ว่าหนูแพ้เหมือนใคร และหนูเป็นลูกสาวใคร?"


*********
ฝากคุณหมอเรื่องใหม่ของ Nidchynoi ด้วยนะคะ
ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ ในเรื่องมีการกล่าวถึงโรคภูมิแพ้ในเด็กและการรักษา
น้องปลายฝนเป็นเด็กภูมิแพ้ที่แพ้หลายอย่างเหมือนพ่อเจตน์ แต่วีรกรรมความแสบนางไม่เคยแพ้ใคร ชนะเลิศทุกรายการ มีมีมในทุกตอน ช็อตฟีลพ่อกับแม่ตลอด

พ่อเจตน์เป็นหมอภูมิแพ้ อายุ 32 ปี

แม่ปิ่นอดีตเคยเป็นพี่เลี้ยงให้ลูกดารา อายุ 24 ปี

ส่วนเด็กหญิงปลายฝนนั้นชีเป็นนางเงือกน้อย (อายุ 3 ขวบครึ่ง)

*มาชวนให้รักเด็กหลงเด็กไปด้วยกันค่ะ
*นางเอกเรื่องนี้คือเด็กหญิงปลายฝน

#เป็นนิยายที่อยู่ในซีรีส์ ลูกหมอไงจะใครล่ะ ซึ่งนิดเขียนร่วมกันกับเพื่อนนักเขียนอีกสามท่าน
1. เรื่อง ลูกสาวที่คุณหมอไม่เคยรู้ เขียนโดย Nidchynoi (เรื่องนี้) 
2. เรื่อง ของแถมจากรุ่นพี่ และ ของฟรีจากรุ่นน้อง เขียนโดย รันนารา (มี E-book แล้ว)
3. เรื่อง หมอร้ายฝากรัก เขียนโดย ขจีศรีสมร  (มี E-book แล้ว)
4. เรื่อง เด็กเลี้ยงของอาหมอ เขียนโดย PM.1568 (เร็ว ๆ นี้)


สปอยล์เนื้อหาบางส่วน

" อย่าคิดว่าเป็นคนฉวย ต้องฉ่องกระจก อะอ้าว เป็นแองเจิ้ล"
จินตนาการของเด็กไม่ควรถูกปิดกั้น ยามนี้เด็กหญิงแก้มซาลาเปานัยน์ตาเป็นประกายวาววับ ขยับตัวกลม ๆ มือป้อม ๆ แกว่งไปมา ลำขาอันอุดมไปด้วยเนื้อนิ่มก้าวผิดจังหวะแต่เต็มไปด้วยความตั้งใจ ร้องเต้นเต็มพลังเกิบ (รองเท้า)
"แม่ขา ปลายฝนลักจูลี่ไหมคะ"
ชอบความที่เอียงหน้าถามแม่ หัวเราะคิก ๆ มีความสุขยามโยกลงจังหวะพลาด แต่ยังเต้นต่อไม่แคร์สิ่งใดในโลกนี้
ตัวแค่นี้รู้จักคำว่าลักชูรีเสียด้วย ทั้งเพลงทั้งคำพูดคำจาทั้งหมดทั้งมวลที่ได้เห็นทุกวันนี้ ล้วนมีอิทธิพลมาจากโรงเรียนอนุบาลทั้งสิ้น
"สวยแพงค่ะ นางฟ้า แต่ว่าระวังล้มด้วยนะคะ"
ชอบเสียจริงไปหยิบเอารองเท้าหุ้มส้นที่แม่ใส่ไปทำงานมาสวมและเอากระเป๋าผ้าใบเล็ก ๆ ของแม่มาเดินเฉิดฉายราวกับเป็นนางแบบสวยหรูดูแพง ความชอบของสวย ๆ งาม ๆ มาตั้งแต่เด็ก รวมทั้งรอยบุ๋มน่ารัก ๆ ข้างแก้มเป็นดีเอ็นเอที่ไม่ได้มาจากเธอแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ พอนึกถึงต้นกำเนิดที่มาก็อดคิดถึงผู้ร่วมสร้างอีกคนไม่ได้ว่าลูกสาวเธอมีอะไรที่ผู้ชายคนนั้นส่งมอบดีเอ็นเอจากคนเป็นพ่อมาให้บ้าง

***************
" วันนี้นะคะ เราจะมาร้องเพลง อาปาชีปาชีค่ะ อายา ยา ยา อา ปาชี ปาชี"
ภาพที่ปิยพรเห็นคือลูกสาวนั่งขาแบะ หัวโยกไปมาตามเพลงที่ร้อง
"ปลายฝน!"
ที่ทำเอาคนเป็นแม่ไม่รู้จะเอ็นดูความซื่อประสาเด็ก หรือกุมขมับปวดหัวกับจินตนาการความแสบแบบเหนือชั้นดี
พอแม่เรียกยังหันขวับกลับมารายงานแม่แบบภูมิอกภูมิใจ
"ปลายฝงเอาต้นหอมติดตู้เย็นให้แม่ปิ่ง"
และติดแบบติดจริง ๆ คือต้นหอมที่แม่ซื้อมาถูกแยกจากกันสามต้น กลายเป็นผลงานศิลปะของปลายฝนเรียงกันหน้าตู้เย็นโดยที่มีเทปใสคาดทับ

***************
"ตัวคุณเองไม่เคยมีประวัติแพ้อะไรใช่ไหม"
"ไม่เคยค่ะ ไม่มีแพ้ยา ไม่มีแพ้อาหาร"
มือที่จับประตูเตรียมเปิดค้างไว้ ใบหน้าครุ่นคิดเพียงครู่
"แล้วสามีคุณล่ะ มีแพ้แบบที่ลูกคุณแพ้หรือเปล่า"
เขาถามซ้ำเรื่องประวัติการแพ้ของครอบครัว ปิยพรมองหน้าเขานิ่ง ๆ คิดพิจารณาก่อนจะตอบคุณหมอพ่อของลูกเสียงราบเรียบบังคับไม่ให้สั่นตามใจ
"น้องแพ้หลายอย่างเหมือนคุณพ่อน้องเลยค่ะ"
เธอใช้คำว่าคุณพ่อน้อง เพราะเขาไม่ใช่สามีเธอ เป็นแค่พ่อของลูกที่เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำ
"อืม"
เขาเองก็ยืนมองสบตาเธอนิ่ง ๆ อยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเปิดประตูแล้วออกจากห้องคนไข้ไป

***************
" แล้วถ้าลุงจะจีบ หนูอนุญาตให้ลุงจีบไหมคะ"
ปลายฝนเงยขึ้นมองสบตาคนถาม เอียงหน้าทำตาแป๋ว พูดต่อเสียงใส
"แม่ปิ่งมีคนคุยเยอะ มีหลายคน"
"อ้าว ไหนบอกว่าหวงแม่แล้วยอมให้แม่คุยกับผู้ชายหลายคนเลยเหรอ"
รอบนี้เขาแพ้เสียงในหัวอย่างแรง แต่อย่างไรก็ต้องถามเพราะปลายฝนจะเลือกปฏิบัติกับเขาแบบนี้ไม่ได้
"ยอม เพราะเขา เขามาส่งของกิงแม่ตลอดเยย"

**************
" ได้ยินเสียงหัวใจพ่อไหมคะ"
"อือ ๆ"
ครางอืออาพร้อมพยักหน้าหงึก ๆ
"เสียงหัวใจพ่อดังว่ายังไงคะ"
คนฟังนิ่งคิดสักพักแล้วบอกว่า
"ดัง ตึก ตึก เหมือนที่ปลายฝงเต้นเยย เต้นที่โรงเรียน"
คำตอบของเด็กหญิงปลายฝนทำเอาฮาลั่นกันทั้งแม่และพ่อ
"อันนั้นมันคนละเต้นค่ะลูก"

************
"ขอกอดหน่อยค่ะ"
คราวนี้เด็กรักนวลสงวนตัวกลิ้งหลุน ๆ หลุดจากอ้อมกอด พร้อมกับบอกพ่อว่า
"ไม่ให้กอด น้องเป็งผู้หญิง"
"พ่อกอดไม่ได้เลยเหรอคะ"
"ไม่ด้าย พ่อเป็งผู้ชาย"
"งั้นขอหอมแก้มอีกได้เปล่า"
"ไม่ได้"
"ขอนิดเดียวค่ะ ได้ไหม ๆ"
"ไม่ด้าย"
รอบนี้อะไรก็ไม่ได้ กลิ้งต่อจนร่างไปชิดพรมอีกฝั่งจะคว้าไว้ก็ไม่ทัน แตะปลายเท้านิด ๆ ก็ไม่ได้ พึมพำบ่นพ่อ
"ไม่ให้พ่อจับเท้าด้วย"
"ไร้เยื่อใยจริง ๆ เลย"

******************
#เป็นนิยายรักโรแมนติก มีเด็กน่ารัก ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ
#กดซื้อผ่านหน้า web หรือระบบแอนดรอยด์จะได้ราคาถูกกว่าระบบ Apple ค่ะ
ประเภทไฟล์
pdf, epub
วันที่วางขาย
27 กุมภาพันธ์ 2569
ความยาว
387 หน้า (≈ 76,449 คำ)
ราคาปก
359 บาท (ประหยัด 55%)
เขียนรีวิวและให้เรตติ้ง
คุณสามารถเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็นได้จ้า